Lewofloksacyna

Tabletki powlekane żółtą, okrągłą, dwuwypukłą, z przerwą w jasnożółtym kolorze; waga tabletki 330 mg.

Substancje pomocnicze: kroskarmeloza sodowa (primelloza) Stearynian magnezu 7 mg 3,2 mg, środkowej poliwinylopirolidon 14 mg, 21,6 mg celuloza mikrokrystaliczna, koloidalny ditlenek krzemu (Aerosil®), 5 mg talk 6,4 mg wstępnie zżelowana skrobia (Starch 1500): 12,8 mg.

Skład powłoki: Opadry II (alkohol poliwinylowy częściowo zhydrolizowany) 4 mg, makrogol (glikol polietylenowy 3350) 2,02 mg, talk 1,48 mg, dwutlenek tytanu 1,459 mg, lakier aluminiowy na bazie żółtej chinoliny (E104) 0,84 mg, tlenek barwnika żelaza (II) ( E172) 0,198 mg, lakier aluminiowy na bazie indykarminy (E132) 0,003 mg.

5 sztuk - puszki polimerowe (1) - opakowania kartonowe.
5 sztuk - Pakiety komórek konturowych (1) - opakowania kartonowe.
10 szt. - puszki polimerowe (1) - opakowania kartonowe.
10 szt. - Pakiety komórek konturowych (1) - opakowania kartonowe.

Tabletki powlekane żółtą, okrągłą, dwuwypukłą, z przerwą w jasnożółtym kolorze; waga tabletki 660 mg.

Substancje pomocnicze: kroskarmeloza sodowa (primelloza) 14 mg stearynian magnezu 6,4 mg, środkowej poliwinylopirolidon 28 mg, 43,2 mg celuloza mikrokrystaliczna, koloidalny ditlenek krzemu (Aerosil®), 10 mg Talk 12,8 mg wstępnie zżelowana skrobia (Starch 1500) 25,6 mg.

Skład powłoki: Opadry II (alkohol poliwinylowy częściowo zhydrolizowany) 8 mg, makrogol (glikol polietylenowy 3350) 4,04 mg, talk 2,96 mg, dwutlenek tytanu 2,918 mg, lakier aluminiowy na bazie żółtej chinoliny (E104) 1,68 mg, tlenek barwnika żelaza (II) ( E172) 0,396 mg, lakier aluminiowy na bazie indykarminy (E132) 0,006 mg.

5 sztuk - puszki polimerowe (1) - opakowania kartonowe.
5 sztuk - Pakiety komórek konturowych (1) - opakowania kartonowe.
10 szt. - puszki polimerowe (1) - opakowania kartonowe.
10 szt. - Pakiety komórek konturowych (1) - opakowania kartonowe.

Lewofloksacyna jest antybakteryjnym środkiem bakteriobójczym o szerokim spektrum działania z grupy fluorochinolonów. Blokuje gyrazę DNA (topoizomerazę II) i topoizomerazę IV, narusza superskręcenie i łączenie przerw DNA, hamuje syntezę DNA, powoduje głębokie zmiany morfologiczne w cytoplazmie, ścianie komórkowej i błonach bakterii.

Do leku wrażliwego in vitro (minimalne stężenie hamujące poniżej 2 mg / l):

Aerobowe drobnoustroje gram-dodatnie: Corynebacterium diphtheriae, Enterococcus spp. (w tym Enterococcus faecalis), Listeria monocytogenes, Staphylococcus spp. (leukotoksinsoderzhaschie, koagulazo-ujemne szczepy wrażliwe na metycylinę / umiarkowanie wrażliwe), w tym Staphylococcus aureus (szczepy wrażliwe na metycylinę), Staphylococcus epidermidis (szczepy wrażliwe na metycylinę), Streptococcus spp. grupy C i G, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae (szczepy wrażliwe na penicylinę / umiarkowanie wrażliwe / oporne), Streptococcus pyogenes, Streptococcus spp. grupy viridans (szczepy wrażliwe na penicylinę / oporne).

Aerobowe drobnoustroje gram-ujemne: Acinetobacter spp. (w tym Acinetobacter baumannii), Actinobacillus actinomycetemcomitans, Citrobacter freundii, Eikenella corrodens, Enterobacter spp. (w tym Enterobacter cloacae, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans), ekologia, ekologia, ecardinia vaginalis, Haemophilus ducreyi, ekologia, szczepy wrażliwe na amphillinę / oporne, Haemophilus influenzae (szczepy wrażliwe na ampicylinę / oporne), ekologia, odporność, Haemophilus influenzae (W tym Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis) (i produkcji nie szczepów wytwarzających beta-laktamazy), Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae (w tym penicylinazę wytwarzania i produkcji nie szczepów), Neisseria meningitidis, Pasteurella spp. (w tym Pasteurella canis, Pasteurella dagmatis, Pasteurella multocida), Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia spp. (Tues. Providencia rettgeri, Providencia stuartii), Pseudomonas spp. (w tym Pseudomonas aeruginosa), Salmonella spp., Serratia spp. (w tym Serratia marcescens).

Mikroorganizmy beztlenowe: Bacteroides fragilis, Bifidobacterium spp., Clostridium perfringens, Fusobacterium spp., Peptostreptococcus spp., Propionibacterium spp., Veilonella spp.

Inne mikroorganizmy: Bartonella spp., Chlamydia pneumoniae, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, Legionella pneumophila, Mycobacterium spp. (w tym Mycobacterium leprae, Mycobacterium tuberculosis), Mycoplasma hominis, Mycoplasma pneumoniae, Ricketsia spp., Ureaplasma urealyticum.

Umiarkowanie wrażliwe mikroorganizmy (minimalne stężenie hamujące powyżej 4 mg / l):

Aerobowe drobnoustroje gram-dodatnie: Corynebacterium urealyticum, Corynebacterium xerosis, Enterococcus faecium, Staphylococcus epidermidis (szczepy oporne na metycylinę), Staphylococcus haemolyticus (szczepy oporne na metycylinę).

Aerobowe drobnoustroje gram-ujemne: Burkholderia cepacia, Campylobacter jejuni, Campylobacter coli.

Mikroorganizmy beztlenowe: Bacteroides thetaiotaomicron, Bacteroides vulgatus, Bacteroides ovatus, Prevotella spp., Porphyromonas spp.

Oporne mikroorganizmy (minimalne stężenie hamujące powyżej 8 mg / l):

Aerobowe drobnoustroje gram-dodatnie: Corynebacterium jeikeium, Staphylococcus aureus (szczepy oporne na metycylinę), inne Staphylococcus spp. (koagulazo-ujemne szczepy oporne na metycylinę).

Aerobowe drobnoustroje gram-ujemne: ksylozoksydany Alcaligenes.

Inne mikroorganizmy: Mycobacterium avium.

Po połknięciu lewofloksacyna jest szybko i prawie całkowicie wchłaniana (przyjmowanie pokarmu ma niewielki wpływ na szybkość i kompletność wchłaniania). Biodostępność - 99%. Czas dotrzeć do Cmax w osoczu krwi - 1-2 godziny; przy przyjmowaniu 250 i 500 mg Cmax w osoczu krwi wynosi odpowiednio około 2,8 i 5,2 μg / ml. Komunikacja z białkami osocza - 30-40%. Wnika dobrze do narządów i tkanek: płuc, błony śluzowej oskrzeli, plwociny, narządów układu moczowo-płciowego, leukocytów polimorfojądrowych, makrofagów pęcherzykowych.

W wątrobie mała część jest utleniana i / lub deacetylowana. Klirens nerkowy wynosi 70% całkowitego klirensu. T1/2 - 8 h. Wydalane głównie przez nerki przez filtrację kłębuszkową i wydzielanie kanalikowe. Mniej niż 5% lewofloksacyny jest wydalane w postaci metabolitów. W postaci niezmienionej przez nerki, w ciągu 24 godzin, 70% jest wydalane i przez 48 godzin - 87%; 72% przyjętej dawki lewofloksacyny jest eliminowane przez jelita przez 72 godziny.

Choroby zakaźne i zapalne wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na lewofloksacynę, w tym:

- ostre bakteryjne zapalenie zatok;

- zakażenia dolnych dróg oddechowych (w tym zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalnego zapalenia płuc);

- zakażenia dróg moczowych i nerek (w tym ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek);

- przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego;

- zakażenia skóry i tkanek miękkich (ropiejący miażdżyca, ropień, furunculosis);

- zakażenia wewnątrzbrzuszne w połączeniu z lekami działającymi na mikroflorę beztlenową;

- gruźlica (kompleksowa terapia postaci lekoopornych).

Nadwrażliwość na lewofloksacynę i inne fluorochinolony, padaczkę, schorzenia ścięgien po uprzednim leczeniu chinolonami, ciążą, karmieniem piersią, dziećmi i młodzieżą (do 18 lat).

Starszy wiek (wysokie prawdopodobieństwo jednoczesnego zmniejszenia czynności nerek), niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej.

Lek jest przyjmowany doustnie raz lub dwa razy dziennie. Nie należy żuć tabletek i pić dużo płynów (0,5 do 1 szklanki), można je przyjmować przed posiłkami lub między posiłkami. Dawki zależą od rodzaju i ciężkości zakażenia, a także od wrażliwości podejrzanego patogenu.

Pacjentom z prawidłową lub umiarkowanie zmniejszoną czynnością nerek (klirens kreatyniny> 50 ml / min) zaleca się następujący schemat dawkowania:

Ostre bakteryjne zapalenie zatok: 500 mg 1 raz dziennie - 10-14 dni.

Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 250 mg lub 500 mg 1 raz dziennie - 7-10 dni.

Pozaszpitalne zapalenie płuc: 500 mg 1-2 razy dziennie - 7-14 dni.

Nieskomplikowane infekcje dróg moczowych: 250 mg 1 raz dziennie - 3 dni.

Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego: 500 mg - 1 raz dziennie - 28 dni.

Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek: 250 mg 1 raz dziennie - 7-10 dni.

Zakażenia skóry i tkanek miękkich: 250-500 mg 1-2 razy dziennie - 7-14 dni.

Zakażenie śródbrzuszne: 500 mg 1 raz dziennie - 7-14 dni (w połączeniu z lekami przeciwbakteryjnymi działającymi na florę beztlenową).

W przypadku gruźlicy (w ramach kompleksowej terapii) - 500 mg 1-2 razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi do 3 miesięcy.

Korekta dawki lewofloksacyny u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml / min)

Lewofloksacyna - lek przeciwbakteryjny do leczenia zapalenia gruczołu krokowego i innych leków zakaźnych

Często nie da się wyleczyć choroby bez użycia antybiotyków. Są to naturalne substancje lub kawałek zsyntetyzowane.

Mają przytłaczający wpływ na wiele rodzajów bakterii i nie wyrządzają większych szkód komórkom mikroorganizmu, czyli ludziom.

Ten artykuł opisuje lek z grupy szerokiego spektrum fluorochinolonów - lewofloksacyny i jej analogów.

Czym są fluorochinolony?

Fluorochinolony są grupą syntetyzowanych substancji, które mają szerokie działanie przeciwbakteryjne na ludzi. Istnieje zasadnicza różnica między tą grupą a grupą antybiotyków. Rzecz w tym, że substancja stosowana w antybiotykach zsyntetyzowanych w sztuce zawsze znajduje się w naturze.

Ale w przyrodzie nie ma analogów do fluorochinolonów. Uzyskali swoją popularność dzięki temu, że są bardziej odporni na różne szczepy mikroorganizmów niż proste antybiotyki.

W sumie są cztery pokolenia fluorochinolonów. W pierwszej generacji występowały takie kwasy jak nalidyksowy, oksolinowy i pimemidowy. Ich aktywność przeciwdrobnoustrojowa została odkryta w 1960 roku. W tym samym roku zostały oficjalnie zatwierdzone jako leki. Kwasy te nie powodowały podwyższonych stężeń w ludzkiej krwi i tkankach.

Od początku lat 80. zauważono dużą aktywność ofloksacyny, lomefloksacyny i cyprofloksacyny. Od tego czasu są stosowane jako szerokie spektrum leków do leczenia chorób takich jak zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zakażenia gronkowcowe i inne.

W latach dziewięćdziesiątych syntetyzowano lewofloksacynę i sparfloksacynę (trzecia generacja), nieco później, i moksyfloksacynę (czwarta generacja), które były nawet bardziej aktywne niż ich poprzednicy. W szczególności stosowano je jako leczenie infekcji pneumokokowych, gronkowcowych, wewnątrzkomórkowych.

Wskazania do użycia

Daje dobry efekt nie tylko leczenia zapalenia gruczołu krokowego Lewofloksacyna, ale także takich chorób zakaźnych jak:

  1. choroby dróg moczowych. Ten lek jest wskazany do stosowania w ostrym i przewlekłym zapaleniu pęcherza moczowego, odmiedniczkowym zapaleniu nerek, kłębuszkowym zapaleniu nerek. Jednak osoby z niewydolnością nerek powinny przyjmować to ostrożnie;
  2. choroba płuc Ten lek jest doskonały w leczeniu ostrego zapalenia oskrzeli i zapalenia płuc;
  3. infekcje skóry;
  4. ostre zapalenie zatok;
  5. infekcja wewnątrzbrzuszna.

Często stosowany Levofloxacin Elefloks w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.

Mechanizm uderzenia

Skuteczność lewofloksacyny w zapaleniu gruczołu krokowego jest dość wysoka, ale w niektórych przypadkach (1 na 1 miliard) bakterie mogą rozwinąć oporność na ten lek.

Wynika to z przypadkowych procesów mutacji w DNA bakterii.

Lewofloksacyna na zapalenie gruczołu krokowego: przebieg leczenia i dawkowanie

Zapalenie gruczołu krokowego obawia się tego środka, jak ogień!

Musisz tylko złożyć wniosek.

Jak i ile pić lewofloksacynę na zapalenie gruczołu krokowego i inne choroby zakaźne? Przed rozpoczęciem przyjmowania antybiotyku powinieneś zrozumieć powód, dla którego go wyznaczyłeś. Od tego zależeć będzie dawka i czas leczenia.

Poniżej podano czas leczenia w dniach dla każdej choroby lub grupy chorób:

Przed użyciem lek należy przetestować pod kątem czułości, ponieważ może to spowodować poważne reakcje alergiczne.

Dorośli przyjmują lewofloksacynę na zapalenie gruczołu krokowego z 1000 mg dziennie. Jeśli masa ciała jest mniejsza niż 60 kg, dawkę należy zmniejszyć do 750 mg na dobę. Dawki można dostosować w zależności od powiązanych chorób (nerki, wątroba, przewód pokarmowy). Tabletki należy popijać dużą ilością wody, bez żucia. Przyjmowanie leku nie zależy od jedzenia.

Przeciwwskazania

Kategorie osób, którym przepisano lek ostrożnie:

  1. pacjenci z padaczką. Lewofloksacyna jest przeciwwskazana do powołania takiej kategorii ludzi, ponieważ może znacznie zmniejszyć próg drgawkowy. W szczególnych przypadkach, gdy konieczne jest przepisanie tego konkretnego leku, pacjent musi być pod nadzorem lekarza przez całą dobę;
  2. brak dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. W obecności tej patologii u pacjenta powołanie fluorochinoli jest przeciwwskazane. Wynika to z możliwości reakcji hemolitycznych;
  3. niewydolność nerek. Lek jest prawie całkowicie wydalany przez nerki, dlatego dla tej kategorii osób konieczna jest modyfikacja dawki;
  4. nadwrażliwość. Jeśli zidentyfikujesz najmniejsze reakcje alergiczne na lek, pilnie przestań go stosować. Antybiotyk może, w bardzo rzadkich przypadkach, wywołać wstrząs anafilaktyczny, nawet śmierć;
  5. pacjentów podatnych na reakcje pęcherzowe. Jeśli takie reakcje wystąpią podczas przyjmowania pierwszej dawki leku, należy je natychmiast anulować;
  6. cukrzyca. Ten lek może wpływać zarówno na wzrost, jak i spadek poziomu glukozy we krwi. Pacjenci z tą diagnozą powinni być przepisywani ze szczególną ostrożnością;
  7. pacjenci z zaburzeniami psychicznymi. Istnieją przypadki, gdy przyjmowanie lewofloksacyny istotnie pogorszyło stan pacjentów, w tym myśli samobójcze i zanurzenie w głębokiej depresji;
  8. pacjentów z obniżoną odpornością. Długotrwałe stosowanie leku może wywołać rozmnażanie opornych bakterii. W tym przypadku można mówić o superinfekcji, której leczenie wymaga znacznego wysiłku;
  9. ciąża Lek nie powinien być przepisywany dla tej kategorii kobiet.

Mechanizm wchłaniania i wydalania leku

Po 40 latach ogromna większość mężczyzn zaczyna mieć problemy z gruczołem prostaty. Zapalenie gruczołu krokowego to nie tylko najczęstszy problem męski. Wydaje się, że mężczyzna jest w sile wieku i powinien cieszyć się życiem i czerpać maksymalną przyjemność z seksu, ale zapalenie gruczołu krokowego zmienia wszystko! Najprostszy, niedrogi i skuteczny sposób na pozbycie się zapalenia gruczołu krokowego.

Następnie około 30-40% leku wiąże się z białkami surowicy.

Lewofloksacyna jest powoli wycofywana. W ciągu 6-8 godzin po zażyciu leku jest on wydalany z organizmu o połowę. 85% leku jest wydalane przez nerki.

Dlatego osoby z niewydolnością nerek powinny być przepisywane lekiem ostrożnie, ponieważ prawie nie są w stanie go wydostać, a niektóre pozostają w organizmie.

Efekty uboczne

Ze względu na fakt, że lek ten charakteryzuje się silnym działaniem antybakteryjnym, nie wyklucza się dysfunkcji niektórych narządów. Najczęściej działania niepożądane występują w przewodzie pokarmowym, układzie nerwowym i zdrowiu psychicznym.

Przyjmowanie leku nawet w małych dawkach może spowodować:

  • biegunka, nudności, ból brzucha, wymioty;
  • utrata apetytu;
  • drażliwość, agresja;
  • niepokój;
  • słabość;
  • pocenie się;
  • drżące kończyny;
  • utrata przytomności;
  • drgawki;
  • myśli samobójcze, depresja, obniżony nastrój;
  • bezsenność, dziwne sny, częste koszmary;
  • ból głowy;
  • zawroty głowy.

Znacznie rzadziej mogą wystąpić:

  • tachykardia;
  • utrata wzroku;
  • arytmia;
  • hipoglikemia, hiperglikemia;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • skurcz oskrzeli;
  • zaczerwienienie, wysypka, świąd;
  • zerwanie ścięgna;
  • osłabienie mięśni, ból w klatce piersiowej, brzuchu, nogach i ramionach.

Po długim przyjmowaniu leków prawie wszyscy pacjenci wykazują utratę apetytu, nudności i ogólną depresję. Jeśli jednak występują tylko te objawy, nie można przerwać przebiegu leczenia. W przypadku pogorszenia stanu serca należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Kategoria cenowa i analogi

Ile kosztuje lewofloksacyna? Ważne jest, aby pamiętać, że lewofloksacyna jest nazwą składnika aktywnego. W przypadku tabletek, roztworów i czopków z lewofloksacyną cena zależy przede wszystkim od producenta.

Jednocześnie leki o różnych cenach mogą być takie same w składzie i mechanizmie narażenia człowieka. Kategoria cenowa tabletek lewofloksacyny: 170-300 rubli, roztwór kroplomierzem - 160-200 rubli.

Antybiotyk Lewofloksacyna ma następujące właściwości:

  • Lewoflocyna - 60-280 rubli;
  • Loxof - 67-264 rubli;
  • Levobax - 110-150 rubli;
  • Left-FC - 115-320 rubli;
  • Leflok - 145-305 RUB;
  • Leflotsin - 145-320 rubli;
  • Abifloks - 150-460 rubli;
  • L-floks - 155-170 rubli;
  • Levofloks - 172-430 rubli;
  • Lewomak - 205-365 rubli;
  • Lebel - 230-715 rubli;
  • Levobact - 280-480 rubli;
  • Lewoxymed - 285-350 rubli.

Wszystkie powyższe leki mają taki sam wpływ na organizm dzięki tej samej kompozycji. Należy zauważyć, że istnieją inne analogi lewofloksacyny na bazie oksoliny, cyprofloksacyny, sparfloksacyny i moksyfloksacyny. Różnią się mechanizmem działania, zalecanymi dawkami, działaniami niepożądanymi i innymi rzeczami.

Podobne filmy

Wykład kandydata nauk medycznych na temat leczenia przewlekłego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego Lewofloksacyna:

Ogólnie rzecz biorąc, na temat lewofloksacyny w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego opinie zarówno lekarzy, jak i pacjentów poddanych leczeniu tym antybiotykiem są w większości pozytywne. Dlaczego istnieją przypadki, gdy lewofloksacyna nie pomaga w zapaleniu gruczołu krokowego? Najczęściej przyczyną jest etiologia choroby. Tak więc lewofloksacyna w przypadku bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego zdecydowanie nie jest warta podjęcia.

  • Eliminuje przyczyny zaburzeń krążenia
  • Delikatnie łagodzi stany zapalne w ciągu 10 minut po spożyciu.

Lewofloksacyna na zapalenie gruczołu krokowego

Zapotrzebowanie na antybiotyki w przypadku zapalenia gruczołu krokowego występuje, gdy przyczyną tego są bakterie lub mikroby. Lewofloksacyna z prostatą jest w stanie poradzić sobie z większością patogennych pasożytów i zapobiegać nawrotom choroby. Leczenie choroby należy poświęcić dużo uwagi, ponieważ bez odpowiedniego wysiłku człowiek może stać się bezsilny lub bezowocny. Im dłużej trwa proces zapalny, tym gorsze są funkcje prostaty, od których zależy jakość nasienia i erekcja.

Lewofloksacyna jest lekiem przeciwbakteryjnym z grupy fluorochinolonów. Są to dość toksyczne leki z 4 pokoleniami. Przedmiotowy lek należy do trzeciego, dlatego jest w stanie poradzić sobie z większą liczbą pasożytów niż poprzednie wersje. Ma pochodzenie syntetyczne, ale mimo to jest w stanie konkurować z naturalnymi antybiotykami.

Wskazania do użycia

W przypadku zapalenia gruczołu krokowego powszechne jest stosowanie dużej liczby leków Istnieje potrzeba dużej liczby działań terapeutycznych. Jest to niezbędne do poprawy krążenia krwi, ułatwienia oddawania moczu, zwiększenia siły działania itp. Kiedy choroba ma zakaźną naturę, przede wszystkim starają się ograniczyć rozmnażanie patogennych mikroorganizmów i zniszczyć je. Lewofloksacyna ma podobny efekt. Jest używany, gdy człowiek doświadcza tych objawów:

  • Ból podczas oddawania moczu
  • Częste zachęcanie do toalety, zwłaszcza w nocy
  • Bolesny wytrysk
  • Osłabienie erekcji
  • Wzrost temperatury (z 37 do 40 stopni)
  • Ogólna słabość

Im silniejszy proces zapalny, tym wyraźniejsze są te objawy. Na etapie zaostrzenia pacjent może nawet zostać hospitalizowany niektóre tabletki nie radzą sobie z ostrym zatrzymaniem moczu lub bólem. Antybiotyki są stosowane po testach, które pokazują dokładnie, które patogeny pojawiły się w gruczole krokowym.

Lewofloksacyna ma szeroki zakres działań, jest skuteczna przeciwko dużej liczbie bakterii. Zachoruj, może otrzymać receptę tylko od lekarza prowadzącego.

Recenzje lewofloksacyny na zapalenie gruczołu krokowego są w większości pozytywne, zarówno od pacjentów, jak i od specjalistów. On radzi sobie z wymienionymi chorobami, w wskazaniach instrukcji do recepcji, którą wymienił:

  1. Zakaźna patologia okolicy brzucha
  2. Przewlekłe zapalenie oskrzeli i pogorszenie
  3. Zapalenie płuc
  4. Zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej
  5. Odmiedniczkowe zapalenie nerek
  6. Infekcje skóry i tkanek miękkich

W przypadku niektórych zakażeń stosowanie lewofloksacyny jest możliwe tylko wtedy, gdy inne antybiotyki były nieskuteczne, ponieważ ma bardzo potężną akcję. W postaci kropli do oczu może być przepisywany na powierzchowne infekcje oka, w celu zapobiegania powikłaniom po zabiegu chirurgicznym lub zabiegach okulistycznych.

Pozytywne działanie

Lewofloksacyna jest antybiotykiem fluorochinolonowym, co oznacza, że ​​ma działanie bakteriobójcze, a nie bakteriobójcze na mikroorganizmy. Różnica między nimi polega na tym, że w pierwszym przypadku bakterie są niszczone, a drugie zatrzymuje ich rozmnażanie i wzrost. Mechanizm działania leku jest następujący: synteza DNA komórki patogennej jest zakłócona, jego kod genetyczny jest naruszany i umiera. Ponadto zniszczenie następuje w takim stopniu, że nie można go odzyskać. Mają także zdolność wpływania na „kopiowanie” komórek, co staje się niemożliwe po ekspozycji na jeden enzym.

Zatem prawdopodobieństwo rozwoju oporności bakterii na lek jest znacznie zmniejszone, ponieważ nie mogą się one rozmnażać. Wśród pozytywnych działań lewofloksacyny wymieniono również:

  • Doskonała penetracja do tkanek narządów, wewnątrz komórek
  • Niszczenie patogenów przy minimalnym uwalnianiu z nich toksyn
  • Zmniejszenie opuchlizny, złagodzenie bólu, normalizacja temperatury
  • Dobra kombinacja z innymi antybiotykami (makrolidy, penicyliny)
  • Długi okres eliminacji (pozwala przyjmować 1 tabletkę dziennie)

Wśród różnych patogenów beztlenowe bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne oraz mikroorganizmy są najmniej oporne na lek. Obejmują one:

  1. Staphylococcus
  2. Streptococcus
  3. Różdżka hemofiliczna
  4. Peptostreptokokki
  5. Bakteria Moraksella cataris

Chlamydia, legionella, mykoplazma i ureaplazma są również uważane za wrażliwe. Przebieg leczenia lewofloksacyną w przypadku zapalenia gruczołu krokowego może być możliwy, jeśli choroba jest spowodowana przez enterokoki, enterobakterie, pseudomonas Bacillus, bakterię Morgan, ale mogą one stać się oporne na główną substancję leku - półwodzian lewofloksacyny. Jest wchłaniany do organizmu bardzo szybko, spożycie nie wpływa na wchłanianie.

Maksymalne stężenie pierwiastka osiągane jest po 1-2 godzinach i jest wyświetlane około 16 godzin, całkowicie poza ciałem z moczem po 2 dniach. Im większa dawka, tym dłużej trwa.

Instrukcje przyjęcia

Sposób stosowania leku może być doustny lub dożylny. Tabletki lewofloksacyny zawierają 250 lub 500 mg substancji czynnej, 100 ml fiolki z roztworem. Instrukcje użytkowania stwierdzają, że kapsułki należy przyjmować w następujący sposób:

  • Połowa lub cała tabletka (250-500 mg) 1 raz dziennie
  • Zaleca się przyjmowanie przed posiłkami lub po nim.
  • Zmyć co najmniej pół szklanki wody

Odbiór trwa od 3 dni do 2-4 tygodni. W przypadku zapalenia płuc lub zapalenia oskrzeli może to być od 7 do 14 dni, z zakażeniami skóry - w tej samej ilości, z zakażeniami dróg moczowych - od 3 do 10 dni. Niepożądane jest rozpoczynanie używania tabletek aż do ustabilizowania się temperatury ciała. Zawsze zaleca się powtarzanie procedury w tym samym czasie.

Podawanie dożylne odbywa się tylko za pomocą zakraplacza, ponieważ konieczne jest, aby substancja dostała się do organizmu powoli. Zazwyczaj dawkę 250-500 mg podaje się w ciągu godziny, duże objętości - w ciągu półtorej godziny. Z ulgą państwa możliwe jest przejście na pigułki. Czas trwania terapii zależy od lekarza prowadzącego, wrażliwości pasożyta na lek. W przypadku niepowikłanych zakażeń leczenie może trwać zaledwie 3 dni, aw przypadku ciężkiej choroby może to potrwać kilka tygodni.

Prawdopodobieństwo, że lewofloksacyna nie pomaga w zapaleniu gruczołu krokowego jest bardzo małe. Lek jest zbyt silny, aby nie reagować na patogeny, a jeśli byłyby natychmiast na niego odporne, lekarz powinien na początku przepisać inny lek.

Przeciwwskazania i skutki uboczne

Ograniczenia dotyczące przyjmowania lewofloksacyny są wskazaniami, które dotyczą prawie wszystkich antybiotyków - nadwrażliwości na składniki, wiek dzieci, ciążę i laktację. Jednak ze względu na wysoką toksyczność tego narzędzia, możesz dodać kilka dodatkowych punktów:

  1. Obecność padaczki
  2. Zmiany ścięgna spowodowane innymi fluorochinolonami
  3. Pseudo-paraliżowa miastenia

Ograniczenia przy przyjęciu mogą wystąpić u pacjentów z predyspozycjami do drgawek, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, upośledzonym funkcjonowaniem nerek lub wątroby, osób starszych. Leczenie zapalenia gruczołu krokowego Lewofloksacyna może być przeciwwskazana w przypadku silniejszej płci z cukrzycą, psychozą, chorobami układu krążenia. Skutki uboczne stosowania tabletek lub wstrzykiwania roztworu mogą pojawić się zarówno w standardowych dawkach, jak i po ich przekroczeniu. Częściej niż inni pojawiają się:

  • Nudności i wymioty
  • Biegunka
  • Ból głowy
  • Senność
  • Niższe ciśnienie krwi
  • Ogólna słabość

Wśród działań niepożądanych są również zwiększone tętno, drgawki i drżenia, zaburzenia węchu, wzroku, słuchu. Rzadko występuje dyspepsja i ból brzucha, reakcje alergiczne. Te ostatnie charakteryzują się wysypkami i pokrzywką, swędzeniem i pieczeniem. Z nieznaną częstotliwością może wzrosnąć fotouczulenie, hipoglikemia lub hiperglikemia i zapaść naczyniowa. Przy podawaniu dożylnym, krótkim bólu w miejscu wstrzyknięcia, zapaleniu, zwiększonej potliwości jest możliwe.

Przedawkowanie powoduje objawy takie jak nudności i wymioty, splątanie, drgawki. Jeśli zostaną znalezione, zadzwoń po karetkę lub natychmiast skontaktuj się ze specjalistą.

Dodatkowe zalecenia

Niepożądane jest łączenie przebiegu lewofloksacyny z zapaleniem gruczołu krokowego z takimi lekami jak środki zobojętniające kwasy (zawierające glin i magnez), środkami z żelazem w kompozycji - zmniejszają one skuteczność antybiotyku. Jeśli konieczne jest ich zaakceptowanie, zaleca się przerwę między przyjęciami co najmniej 2 godziny. Pogorszenie pracy obserwuje się, gdy lek łączy się z innymi chinolonami, lekami przeciwdrgawkowymi, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych zwiększa ryzyko krwawienia, a wraz z insuliną - stan hipoglikemii i hiperglikemii.

Dlatego u pacjentów z cukrzycą konieczne jest ciągłe monitorowanie poziomu glukozy we krwi i obserwowanie prawidłowej dawki. Ze względu na fakt, że lewofloksacyna może powodować ciężkie reakcje alergiczne, aż do wstrząsu anafilaktycznego, powinieneś być bardzo ostrożny przy pierwszym przyjmowaniu leku, aw razie potrzeby natychmiast skonsultować się z lekarzem. W przypadku niewydolności nerek lub wątroby należy przerwać przyjmowanie leku, jeśli pojawiły się objawy pogorszenia stanu pacjenta.

Lek nie ma interakcji z żywnością, ale zabrania się go przyjmować razem z alkoholem (najczęściej obserwuje się nasilenie działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak zawroty głowy lub drętwienie). Konieczne jest przechowywanie opakowań w suchym miejscu, gdzie nie ma dostępu do światła słonecznego. Okres trwałości tabletek - 3 lata, z apteki, są wydawane tylko na receptę.

Poniżej znajduje się doskonały film o przyjmowaniu lewofloksacyny na zapalenie prostaty. W nim specjalista opowiada o wynikach leczenia, możliwych powikłaniach i analogach leków.

Jak zapobiegać rozwojowi zapalenia gruczołu krokowego?

Leczenie zapalenia gruczołu krokowego przeprowadza się za pomocą różnych metod. Terapia farmakologiczna jest tylko jedną z nich, ale wraz z nią konieczne jest, aby pacjent poddał się fizjoterapii, stosował dietę i fizykoterapię. Inna technika - operacja - jest stosowana w skrajnych przypadkach, gdy leki nie mogą pomóc. Leki prostaty są przyjmowane dopiero po ustaleniu przyczyny ich rozwoju. Jeśli były to czynniki zakaźne, stosowane są antybiotyki, takie jak lewofloksacyna, gdy sprawcą jest zastój krwi lub uraz, należy skorzystać z innych środków.

Typowe dla pozbycia się zapalenia gruczołu krokowego są niesteroidowe leki przeciwzapalne, adrenolityki, środki zwiotczające mięśnie, preparaty hormonalne, leki przeciwbólowe i kompleksy witaminowe.

Jednym z głównych zadań w leczeniu jest kompensacja braku składników odżywczych w organizmie w celu zwiększenia odporności i wspomagania regeneracji tkanki gruczołu krokowego. W tym celu często stosuje się czopki doodbytnicze Najłatwiej jest im przynieść substancje do gruczołu krokowego. Jakie świece są popularne wśród prostaty:

  1. Prostatilen
  2. Prostopin
  3. Vitaprost
  4. Propolis DN
  5. Tykveol
  6. Genferon

Świece mogą mieć szeroką gamę właściwości terapeutycznych, więc są używane tak często. Tylko procedura użycia jest nieprzyjemna, ale warto cierpieć na wyzdrowienie. Aby wzmocnić odporność, warto zacząć jeść prawidłowo, ograniczając lub eliminując alkohol i papierosy ze swojego życia. Menu pacjenta powinno zawierać świeże owoce i warzywa, zioła i suszone owoce. Największa korzyść dla mężczyzn, zarówno zdrowych, jak i chorych, przyniesie owoce morza, cebulę i czosnek, pietruszkę, kapustę, chude mięso, świeże soki.

Lepiej jest odmówić mocnej herbaty i kawy, ponieważ mogą niekorzystnie wpływać na potencję. Półprodukty, fast food, konserwy, zbyt tłuste, słone lub pikantne potrawy działają w ten sam sposób. Sport wpłynie również na odporność, ale tylko na zwykłe. Zestaw ćwiczeń na prostatę jest łatwy do znalezienia w Internecie.

Lewofloksacyna jest skutecznym lekiem na zapalenie gruczołu krokowego.

Lewofloksacyna jest lekiem przeciwbakteryjnym należącym do fluorochinolonów trzeciej generacji. Lek ten ma szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego i jest stosowany w chorobach zakaźnych różnych narządów.

Inne nazwy i klasyfikacja

Lek należy do antybiotyków bakteriobójczych. Istnieją leki krajowe i importowane na bazie lewofloksacyny.

Lewofloksacyna ma szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego i jest stosowana w chorobach zakaźnych różnych narządów.

Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona

Międzynarodowa nazwa leku to lewofloksacyna.

Rosyjska nazwa

Rosyjska nazwa antybiotyku to półwodzian lewofloksacyny.

Nazwa łacińska

Nazwa leku po łacinie - lewofloksacyna.

Nazwy handlowe

Nazwy handlowe leków to:

Często pacjenci są leczeni preparatem Levofloxacin-Stad i Levofloxacin-Teva.

Numer rejestracyjny

Numer roztworu do rejestracji do infuzji na podstawie lewofloksacyny - LP-004814; krople do oczu - LP-003505.

Kod CAS

Kod międzynarodowej klasyfikacji chemicznej i terapeutycznej lewofloksacyny to J01MA12.

Skład i formy dawkowania

Antybiotyk jest dostępny w postaci tabletek, kropli do oczu i roztworu dożylnego. W antybiotyku przy świecach nie ma na sprzedaż.

Tablety mają następujące funkcje:

  • zaokrąglone;
  • wybrzuszenie;
  • żółty kolor;
  • z okładką filmu.

Zawartość lewofloksacyny wynosi 250 lub 500 mg. Wraz z substancją czynną tabletki zawierają talk, celulozę, dwutlenek krzemu, skrobię, stearynian magnezu, makrogol, alkohol poliwinylowy i inne substancje. Tabletki są w puszkach polimerowych, opakowaniach z komórkami i opakowaniach kartonowych.

Krople do oczu mają stężenie 0,5%, ich objętość wynosi 5 ml.

Roztwór lewofloksacyny jest przechowywany w fiolkach. Zawartość antybiotyku wynosi 5 mg / 1 ml roztworu. Objętość roztworu wynosi 100 ml. Może być przyjmowany doustnie lub powoli dożylnie. Krople mają stężenie 0,5%. Ich objętość wynosi 5 ml.

Grupa farmakologiczna

Grupa farmakologiczna - chinolony / fluorochinolony.

Działanie farmakologiczne

Lek ma działanie bakteriobójcze (zabija wrażliwe mikroby). Mechanizm działania związany jest z blokowaniem enzymu gyrazy DNA, zaburzeniem tworzenia genomu bakteryjnego, zmianami w ścianie komórkowej i cytoplazmie drobnoustrojów.

Wrażliwe na lewofloksacynę:

  • enterokoki kałowe;
  • E. coli;
  • enterobacter;
  • paciorkowce;
  • gronkowiec;
  • protea;
  • moraxella;
  • bordetella;
  • citrobacter;
  • Bacillus ropa niebieska;
  • acinetobacteria;
  • pseudomonady;
  • opatrzność;
  • ureaplasma;
  • riketsja;
  • fuzobakterie;
  • peptostreptokokki;
  • bakteroidy;
  • czynnik sprawczy gangreny gazowej;
  • morganella;
  • chlamydia;
  • ząbkowanie;
  • mykobakterie;
  • ureaplasma;
  • campylobacter;
  • mykoplazma.

W lewofloksacynie pałeczki jelitowe są wrażliwe.

Lek nie działa na wirusy i grzyby.

Wskazania do stosowania lewofloksacyny

Leki lewofloksacyny są przepisywane na:

  • infekcje dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc);
  • zapalenie gruczołu krokowego;
  • infekcje wewnątrzbrzuszne;
  • gruźlica (z opornymi postaciami choroby);
  • choroby narządów moczowych (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej);
  • infekcje skóry i otaczających tkanek miękkich (czyraków i innych ropniaków, ropni, miażdżycy z ropieniem tkanek);
  • zapalenie zatok (zapalenie zatok, zapalenie sitowe i zapalenie innych zatok);
  • zapalenie ucha (zapalenie ucha).

W przypadku chorób serca antybiotyk nie jest stosowany.

Metody aplikacji

Leki na bazie lewofloksacyny są stosowane miejscowo (w oczy), wstrzykiwane (dożylnie, powoli przez IV) i doustnie (doustnie).

Przed posiłkiem lub po

Lek można przyjmować niezależnie od posiłku, ponieważ praktycznie nie ma wpływu na proces wchłaniania lewofloksacyny.

Dawkowanie lewofloksacyny

Dzienna dawka zależy od stanu nerek i choroby. W przypadku zakażeń bakteryjnych tkanek miękkich i skóry zalecana dawka wynosi 250-500 mg 1-2 razy dziennie. Maksymalna dawka wynosi 1000 mg (2 razy 500 mg).

W przypadku zapalenia płuc antybiotyk stosuje się w dawce 500, 750 lub 1000 mg / dobę, a w przypadku zapalenia oskrzeli lek przyjmuje się raz na dobę, 250-500 mg.

Leczenie lewofloksacyną trwa 1-4 tygodnie.

Z prostatą

W przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego dawka wynosi 500 mg / dobę. Należy pić tabletki i wchodzić do roztworu raz dziennie. Potrzeba pigułek na 28 dni.

Specjalne instrukcje leku Lewofloksacyna

Podczas leczenia pacjentów lewofloksacyną konieczne jest:

  • kontynuować przyjmowanie antybiotyków po normalizacji temperatury przez co najmniej kolejne 2-3 dni;
  • wchodzić powoli do roztworu (w ciągu 1 godziny);
  • unikać bezpośredniego narażenia na światło słoneczne, solarium i plaże, aby zapobiec nadwrażliwości organizmu na światło;
  • zrobić przerwę trwającą co najmniej 2 godziny między przyjmowaniem lewofloksacyny a preparatami na bazie soli cynku, żelaza, glinu i magnezu;
  • kontrolować poziom cukru we krwi (dla osób chorych na cukrzycę).
  • przerwać przyjmowanie antybiotyku, jeśli pojawią się objawy zapalenia ścięgien (zapalenia ścięgien) lub zapalenia okrężnicy;
  • monitorować krzepnięcie krwi w przypadku jednoczesnego podawania antykoagulantów;
  • stosować lek przez 7-28 dni w zależności od dowodów.

Z ostrożnością przepisywany jest antybiotyk dla osób z udarem i urazami głowy w historii ze względu na możliwość wystąpienia napadów. Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej w organizmie mają ryzyko hemolizy (zniszczenia czerwonych krwinek) wraz z rozwojem niedokrwistości hemolitycznej.

Podczas przyjmowania lewofloksacyny nie zaleca się prowadzenia pojazdu i angażowania się w pracę wymagającą skupienia uwagi i szybkiej reakcji.

Podczas ciąży i karmienia piersią

Ten antybiotyk nie jest przepisywany kobietom w ciąży i karmiącym z powodu przenikania leku przez barierę łożyskową i dostania się do mleka matki.

U dzieci

Krople do oczu, roztwór i tabletki są stosowane wyłącznie w leczeniu osób dorosłych.

Z nieprawidłową czynnością wątroby

W wątrobie lek praktycznie nie jest metabolizowany, zatem gdy patologia tego narządu (zapalenie wątroby, niewydolność wątroby) nie jest wymagana do dostosowania dawki.

Kiedy uszkodzenie nerek

Dawkowanie w przypadku zaburzeń czynności nerek zależy od klirensu kreatyniny na minutę. Jeśli ta liczba wynosi 20–49 ml / minutę, wówczas dawka początkowa wynosi 500 mg. Następnie zmniejsza się do 250 mg z częstotliwością przyjmowania leku 2 razy dziennie (pod warunkiem, że wymagana dawka dla zdrowych nerek wynosi 1000 mg / dzień).

W przypadku zalecanej dawki 500 mg dla pacjentów z niewielkim spadkiem klirensu, dawka wynosi 500 mg (początkowo) i 250 mg (leczenie podtrzymujące) z przyjmowaniem antybiotyku raz na dobę.

Przy wymaganej dawce 250 mg, jej regulacja nie jest przeprowadzana.

Przy klirensie nerkowym 10-19 ml / minutę i zalecanej dawce 1000 mg lek przyjmuje się w ilości 500 mg dwa razy na dobę (dawka początkowa), a następnie 125 mg każdy. Przy zalecanej dawce 500 mg, antybiotyk należy wypić w ilości 500 mg (dawka początkowa), a następnie 250 mg co drugi dzień. Przy zalecanej dawce 250 mg lek jest również przyjmowany co drugi dzień.

Efekty uboczne

W leczeniu lewofloksacyny występują następujące reakcje:

  1. Objawy dysfunkcji przewodu pokarmowego (biegunka zmieszana z krwią, nudności, ból w okolicy nadbrzusza, wymioty, brak apetytu, objawy mikroflory jelitowej). Być może rozwój zapalenia wątroby i rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Bilirubina i enzymy krwi wątrobowej są często podwyższone.
  2. Objawy neurologiczne (senność w ciągu dnia, upośledzenie wrażliwości i przytomności, niedowład, drżenie kończyn, strach, zawroty głowy, omamy, ból głowy, depresja i lęk).
  3. Objawy uszkodzenia mięśni, stawów, ścięgien i więzadeł (ból, osłabienie). Czasami występuje rabdomioliza (zniszczenie komórek mięśniowych, ciężka miastenia) i pęknięcie włókien ścięgien.
  4. Zaburzenia metaboliczne (wzrost lub spadek poziomu glukozy we krwi).
  5. Zmiany w sercu i naczyniach krwionośnych (niedociśnienie tętnicze, częste bicie serca, zaburzenia rytmu serca, zapaść).
  6. Naruszenie narządów zmysłów (zniekształcenie smaku, upośledzenie słuchu, zmniejszona ostrość widzenia i osłabiona wrażliwość skóry).
  7. Porażka narządów moczowych. Podczas przyjmowania leków z lewofloksacyną może rozwinąć się śródmiąższowe zapalenie nerek i ostra niewydolność nerek (ostra niewydolność nerek). Krew zwiększa zawartość kreatyniny.
  8. Alergia. Rumień, świąd, obrzęk skóry i błon śluzowych, skurcz oskrzeli (objawiający się dusznością, objawami niedotlenienia, kaszlu lub uduszenia), reakcja anafilaktyczna w postaci wstrząsu, zapalenie naczyń (zapalenie naczyń), zespół Lyella i alergiczne zapalenie ścian pęcherzyków płucnych.
  9. Zwiększona wrażliwość na ultrafiolet (fotouczulenie).
  10. Zespół asteniczny.
  11. Wzrost temperatury.
  12. Superinfekcja.
  13. Zaostrzenie istniejących chorób (porfiria).
  14. Zmiany we krwi (niedokrwistość spowodowana hemolizą, zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi, krwawienie i krwotok).

Świece lewofloksacyny

W leczeniu chorób gruczołu krokowego, wraz z innymi lekami, można stosować antybiotyki, takie jak „lewofloksacyna”: recenzje prostaty pokazują, że przepisanie tych leków jest w pełni uzasadnione. Maksymalna skuteczność środków z tej grupy leków wykazana jest w leczeniu przewlekłej postaci choroby wywoływanej przez bakterie.

Leczenie zapalenia gruczołu krokowego antybiotykami: wybór leku

Zapalenie gruczołu krokowego, choroba gruczołu krokowego, może być spowodowane różnymi czynnikami. Jednym z tych czynników jest zakażenie gruczołu patogennymi mikroorganizmami. Takie zapalenie gruczołu krokowego jest nazywane zakaźnym i do jego skutecznego leczenia za pomocą leków niszczących patogeny.

Jeśli pacjent podczas diagnozy (pobieranie krwi, moczu i wydzieliny gruczołu krokowego, zeskrobanie nabłonka, USG itp.) Wykazuje oznaki uszkodzenia mikrobiologicznego, wówczas przebieg antybiotyków jest koniecznie uwzględniony w kompleksowej terapii. Grupa środków przeciwdrobnoustrojowych i rodzaj samego leku określa lekarz prowadzący.

W przypadku bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego niemożliwe jest pozbycie się patologii bez usuwania czynników chorobotwórczych, które sprowokowały proces zapalny.

Wybór antybiotyku do leczenia zmian bakteryjnych gruczołu krokowego zależy od składu gatunkowego mikroflory patogennej:

  1. Makrolidy (Sumamed, Formilide) są stosowane stosunkowo rzadko. Skuteczne przeciwko mykoplazmom i chlamydiom charakteryzują się niską toksycznością.
  2. Cefalosporyny („Ceftriaxone”, „Supraks”) - podawane są domięśniowo, są rzadko mianowane. Wykazać dobry efekt przeciwdrobnoustrojowy w pokonaniu gonokoków, Klebsiella i enterobakterii.
  3. Środki na grupy penicylinowe (Amoxiclav, Augmentin). Wyraźne działanie antybakteryjne w dość szerokim zakresie. Są one przepisywane do wykrywania w uprawach gonokoków, enetrococci, seratio, E. coli itp.
  4. Zakres antybiotyków tetracyklinowych („Doxycillin” i jego analogi) jest rzadko przepisywany dzisiaj. Zalety obejmują szeroki zakres działań, wady nie są najlepiej tolerowane przez pacjentów, obecność skutków ubocznych.
  5. Fluorochinolony („Lewofloksacyna”, „Ziprinol”, „Zanotsin”) - grupa leków o maksymalnej skuteczności (do tej pory). Są przepisywane do leczenia zapalenia gruczołu krokowego dopiero po całkowitym wykluczeniu jego gruźlicy.

Poniżej rozważamy lek z ostatniej grupy - „Lewofloksacyna” - po analizie jego właściwości i praktyki stosowanej w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego.

„Lewofloksacyna”: przegląd środków

Forma i skład

„Lewofloksacyna” z przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego jest przepisywana dość często. Popularność leku ze względu na dobre badanie jego działania i wysoką skuteczność przeciwdrobnoustrojową.

Lewofloksacyna wykazuje dobre wyniki zarówno w leczeniu ostrych postaci patologii, jak i przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego o charakterze bakteryjnym.

Formy uwalniania „Lewofloksacyna”:

  • Tabletki 250 mg;
  • 500 mg tabletki;
  • roztwór do infuzji - 100 ml.

Zwróć uwagę! „Lewofloksacyna” w świecach i innych formach nie jest dostępna!

Główne składniki aktywne:

  • Lewofloksacyna (produkt fluorochinolonowy) jest stosowana w tabletkach;
  • w roztworze do infuzji - półwodny lewofloksocynę.

Lista substancji pomocniczych zależy od szans na uwolnienie i konkretnego producenta. W roztworach zwykle jest to glukoza i woda w tabletkach - stearynian magnezu, talk itp.

Działanie farmakologiczne

Główny składnik aktywny - lewofloksocyna - jest izomerem antybiotyku ofloksocyny. Oba leki działają w ten sam sposób:

  1. Antybiotyk działa na enzymy odpowiedzialne za tworzenie cząsteczek DNA w komórkach bakteryjnych.
  2. Pod wpływem leku integralność helisy DNA jest zerwana.
  3. Rezultatem jest albo utrata zdolności do reprodukcji przez bakterię, albo (najczęściej) śmierć komórki chorobowej.
  4. Inną cechą działania „Lewofloksacyny” i innych antybiotyków z tej grupy jest brak nabytej odporności z patogennej mikroflory. Z powodu zniszczenia DNA, adaptacyjne mutacje są niezwykle rzadkie, ponieważ skuteczność leku nie jest zmniejszona.
Lewofloksacyna niszczy komórki, zarówno dzielące się, jak i rosnące, i uśpione

„Lewofloksacyna” na zapalenie gruczołu krokowego prawie zawsze wykazuje wysoką wydajność. Osiąga się to dzięki nisko selektywnemu działaniu antybiotyków, a także dzięki temu, że sam lek przenika do miejsca gromadzenia się bakterii chorobotwórczych.

Brak efektu może wynikać z błędów diagnostycznych. Nawrót zapalenia gruczołu krokowego występuje tylko wtedy, gdy choroba została wywołana, w tym przez bakterie, które nie są wrażliwe na działanie lewofloksacyny. Z tego powodu lek może być przepisywany jako część złożonej terapii.

Zastosowanie w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego

Kurs „Lewofloksacyna” z zapaleniem gruczołu krokowego: instrukcje stosowania leku

Leczenie „Lewofloksacyną” w przypadku zapalenia gruczołu krokowego jest przepisywane na podstawie badań diagnostycznych i oceny ciężkości choroby. W każdym przypadku dawkę i czas trwania kursu określa lekarz prowadzący.

W ciężkich postaciach schemat leczenia obejmuje terapię infuzyjną:

  • przez pierwsze 7–10 dni lek wstrzykuje się dożylnie za pomocą wkraplaczy;
  • dzienna dawka może osiągnąć 500 ml „Lewofloksacyny” do infuzji;
  • po tym kurs „Lewofloksacyny” w przypadku zapalenia gruczołu krokowego jest kontynuowany przy użyciu tabletek;
  • dzienna dawka leku - 500 mg (1 tabletka 1 raz dziennie).
Dopuszcza się stosowanie zarówno preparatu tabletkowego, jak i dożylnego podawania roztworów.

Bez podawania dożylnego leczy się łagodne przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego:

  • optymalna dawka wynosi do 500 mg dziennie;
  • zaleca się przyjmowanie 1 tabletki 500 mg raz na dobę lub tabletki 250 mg dwa razy na dobę;
  • gdy zażywasz pigułkę, nie można jej żuć;
  • Dla lepszego wchłaniania lek jest spłukiwany wystarczającą ilością wody.

Standardowy przebieg leczenia lewofloksacyną w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego wynosi 4 tygodnie (28 dni). Skuteczność leczenia, jak zawsze przy stosowaniu antybiotyków, zależy bezpośrednio od regularności przyjmowania leków i od pełnego kursu. Nawet jeśli „Lewofloksacyna” z zapaleniem gruczołu krokowego pomogła szybko powstrzymać objawy - nie należy przerywać leczenia. Ponieważ prawie na pewno doprowadzi to do nawrotów.

Przeciwwskazania

Jeśli przeanalizujemy skuteczność „lewofloksacyny” z zapalenia gruczołu krokowego - opinie wyraźnie wskazują przynajmniej na dobrą tolerancję leku. Istnieje jednak szereg przeciwwskazań do stosowania.

Obejmują one:

  • wiek do 18 lat;
  • reakcje alergiczne;
  • nietolerancja substancji czynnej lub któregokolwiek ze składników pomocniczych;
  • padaczka;
  • historia powikłań po przebytej lewofloksacynie (najczęściej - zapalenie ścięgien).
Zabrania się przepisywania lewofloksacyny: w przypadku osobistej nietolerancji na składniki leku

Ponadto, w celu skutecznego usuwania produktów degradacji po ekspozycji na „lewofloksacynę” w dotkniętej chorobą tkance, pacjent musi skutecznie działać na układ wydalniczy. Z tego powodu lek nie jest przepisywany pacjentom z niewydolnością nerek.

Przedawkowanie i działania niepożądane

Stosowanie „lewofloksacyny” w dawce przekraczającej wartości zalecane przez lekarzy może prowadzić do negatywnych konsekwencji. Najczęściej przedawkowaniu towarzyszą:

  • zaburzenia rytmu serca;
  • nudności;
  • utrata przytomności;
  • skurcze.

Specyfika działania leku prowadzi do tego, że tradycyjne metody radzenia sobie ze skutkami przedawkowania (wymioty, płukanie żołądka) nie dają znaczącego efektu. W przypadku wystąpienia objawów konieczne jest pilne skonsultowanie się z lekarzem w celu złagodzenia objawów.

Wysoka aktywność przeciwbakteryjna leku może wywołać skutki uboczne. Ich częstotliwość jest inna:

  • dość często - wzrost enzymów wątrobowych, zaburzenia trawienia;
  • rzadziej - zaczerwienienie skóry, świąd, wymioty, senność (lub bezsenność);
  • bardzo rzadko - skurcz oskrzeli, depresja, problemy ze ścięgnami.

Pojawienie się tych i innych działań niepożądanych jest powodem do zaprzestania przyjmowania leków i natychmiastowego uzyskania pomocy medycznej.

W postaci negatywnych konsekwencji objawy często można zaobserwować w postaci: nudności

Kompatybilność z innymi lekami

„Lewofloksacyna” jest stosowana zarówno w monoterapii, jak iw złożonym leczeniu choroby prostaty. W tym przypadku lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami:

  1. W połączeniu z „Ibuprofenem”, „Paracetamolem” i analogami mogą wystąpić drgawki.
  2. Recepcja wraz z anattsidnymi oznacza („Almagel”, „Almagel-A” zmniejsza skuteczność przeciwbakteryjną.
  3. Interakcja z glukokortykoidami („Prednizolon” ​​i innymi) prowadzi do zapalenia i zwiększonego ryzyka pęknięcia więzadła.

Aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych i zwiększyć wydajność, nie wolno pić alkoholu podczas przyjmowania lewofloksacyny. Pożądane jest również ograniczenie liczby wypalanych papierosów.

„Lewofloksacyna” w aptekach: ceny i analogi

W aptekach lek jest dostępny na receptę.

Średni koszt „lewofloksacyny” w handlu detalicznym:

  • 10 tabletek / 250 mg - od 130 rubli;
  • 10 tabletek / 500 mg - od 250 rubli;
  • Butelka 100 ml - od 140 rubli.

Lek ten charakteryzuje się dużą liczbą analogów. Wśród nich są:

Wniosek

Jeśli antybiotyk Lewofloksacyna został przepisany w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego, nie należy przerywać przebiegu leczenia nawet po ustąpieniu objawów i poprawie stanu. Tylko w tym przypadku lek będzie w stanie skutecznie radzić sobie z patogenną mikroflorą, zapewniając normalizację stanu gruczołu krokowego i brak nawrotów.

Lewofloksacyna: właściwości farmakologiczne

Lewofloksacyna jest syntetycznym antybiotykiem o wyraźnym działaniu przeciwbakteryjnym, którego podstawą jest aktywny składnik o tej samej nazwie - półwodny lewofloksacyna. Dzięki najnowszej formule chemicznej lek działa znacznie wydajniej niż jego poprzednik, Ofloksacyna. Jego działanie bakteriobójcze opiera się na hamowaniu enzymów odpowiedzialnych za replikację DNA w komórkach bakteryjnych. W przeciwieństwie do innych środków przeciwbakteryjnych, lewofloksacyna działa na patogeny na każdym etapie rozwoju, skutecznie niszcząc nie tylko dzielące się, ale także rosnące komórki. W rezultacie mikroorganizmy chorobotwórcze tracą zdolność do wzrostu i rozmnażania się i umierania.

Lek jest aktywny wobec większości szczepów patogenów procesów zakaźnych - bakterii beztlenowych i tlenowych (zarówno gram-dodatnich, jak i gram-ujemnych) oraz najprostszych mikroorganizmów, a także skutecznie niszczy chorobotwórczą mikroflorę, która jest odporna na inne antybiotyki.

Po spożyciu Lewofloksacyna jest bardzo szybko wchłaniana, a przyjmowanie pokarmu prawie nie wpływa na ten proces. Biodostępność leku przyjmowanego na pusty żołądek osiąga 100%. Substancja czynna łatwo przenika do wszystkich tkanek i narządów, jest określana w plwocinie i płynie mózgowo-rdzeniowym. Wydalany głównie przez nerki (mocz) w ciągu 48 godzin.

Rodzaje narkotyków

Antybiotyk Lewofloksacyna jest dostępna w następujących postaciach dawkowania:

  • Lewofloksacyna w tabletkach 500 mg i 250 mg - żółta, powlekana, dwuwypukła, o okrągłym kształcie. Liczby wskazują odpowiednio stężenie substancji czynnej. Tabletki 5 lub 10 sztuk pakowane są w kontur komórek lub puszek polimerowych i umieszczane w kartonowym opakowaniu.
  • Roztwór lewofloksacyny jest przezroczystym, żółto-zielonym kolorem przeznaczonym do infuzji. 1 ml leku zawiera 5 mg lewofloksacyny. Rozwiązanie jest dostępne w 100 ml szklanych butelkach.
  • Krople Lewofloksacyna 0,5% (oftalmiczna) jest klarownym jednorodnym roztworem, w 1 ml, z którego rozpuszcza się 5 ml substancji czynnej. Krople są sprzedawane w pudełku kartonowym zawierającym 2 rurki kropelkowe z polietylenu, po 1 ml każda.

Kiedy jest przepisane?

Lek jest stosowany w różnych dziedzinach medycyny do leczenia chorób zakaźnych wywołanych przez szczepy bakterii wrażliwych na substancję czynną leku. Postacie roztworu i tabletki antybiotyku stosuje się w następujących warunkach:

  • z zakaźnymi zmianami w dolnych drogach oddechowych (przewlekłe zapalenie oskrzeli w ostrej fazie, pozaszpitalne zapalenie płuc);
  • z chorobami górnych dróg oddechowych (ostre zatoki);
  • w przypadku zakażeń nerek i układu moczowego (w tym ostrych objawów odmiedniczkowego zapalenia nerek);
  • z bakteriemią lub posocznicą;
  • z bakteryjnym zapaleniem gruczołu krokowego i innymi zakażeniami narządów płciowych;
  • kiedy infekcja rozprzestrzenia się na skórę i tkanki miękkie (ropnie, ropne miażdżycy, furunculosis).

Lewofloksacyna jest objęta kompleksowym leczeniem lekoopornych postaci gruźlicy, a także jest stosowana w leczeniu zakażeń wewnątrzbrzusznych.

Krople do oczu lewofloksacyny stosuje się w leczeniu zapalenia powiek, bakteryjnego zapalenia spojówek, ropnego owrzodzenia rogówki, chorób oczu wywołanych przez zakażenie chlamydiami lub rzeżączką.

Instrukcje użytkowania

Lek w postaci roztworu do infuzji podaje się pacjentowi w żyle, kroplami, 1-2 razy dziennie. Jednocześnie ważne jest, aby obserwować szybkość podawania roztworu (100 ml na godzinę). Lekarz dostosowuje dawkę leku, biorąc pod uwagę wskazania kliniczne i stan pacjenta.

Całkowity czas dożylnego podania roztworu zależy od ciężkości zakażenia. Zatem, gruźlica wymaga najdłuższego cyklu leczenia, którego czynnik sprawczy jest oporny na leki. Po normalizacji stanu pacjenta zaleca się kontynuowanie leczenia tabletkami w postaci leku.

Tabletki lewofloksacyny zaleca się przyjmować z jedzeniem, połykać w całości i wycisnąć 150-200 ml wody. Dawka leku i czas trwania leczenia zależą od obrazu klinicznego choroby:

  • podczas zaostrzenia zapalenia oskrzeli zaleca się przyjmowanie 0,25 - 0,5 mg leku przez 7-10 dni;
  • ostre postacie zapalenia zatok wymagają przyjmowania tabletek w wyższej dawce (0,5 mg) przez maksymalnie 2 tygodnie;
  • Lewofloksacyna na zapalenie gruczołu krokowego pochodzenia bakteryjnego jest przyjmowana w dawce 500 mg przez miesiąc;
  • W leczeniu niepowikłanych zakażeń układu moczowego i nerek wystarczą tylko trzy dni przyjmowania tabletek (250 mg), skomplikowane postacie wymagają dłuższego leczenia (do 10 dni).

Lek w leczeniu tych chorób przyjmuje się raz (1 raz dziennie). Podwójna dawka lewofloksacyny w dawce 0,25-0,5 g jest wymagana w przypadku zapalenia płuc, infekcji wewnątrzbrzusznych i zmian w tkankach miękkich. Przebieg leczenia tych chorób trwa 1-2 tygodnie. W każdym razie pigułka jest kontynuowana przez kolejne 2-3 dni po normalizacji stanu. Dzięki zastosowaniu leku w kompleksowym leczeniu gruźlicy tabletki (500 mg) są przyjmowane dwa razy dziennie. Przebieg leczenia jest długi, do 3 miesięcy.

Krople lewofloksacyny wkrapla się do worka spojówkowego chorego oka w objętości 1-2 kropli, co 2 godziny w ciągu pierwszych dwóch dni leczenia. Następnie zmniejsza się częstotliwość stosowania, a preparat jest zaszczepiany co 4 godziny. Całkowity czas trwania leku wynosi od 5 do 7 dni.

Instrukcje użycia kropli do oczu ostrzegają, że zawierają konserwant (chlorek benzalkoniowy), który jest niekompatybilny z miękkimi soczewkami kontaktowymi. Substancja ta jest łatwo absorbowana przez materiał, z którego wykonane są soczewki i może powodować poważne podrażnienie oczu. Dlatego przez cały okres leczenia z noszenia soczewek kontaktowych trzeba będzie porzucić.

Przeciwwskazania

Lewofloksacyna jest zabroniona w następujących warunkach:

  • nadwrażliwość na substancję czynną leku;
  • ciąża, laktacja;
  • niewydolność nerek;
  • pokonać ścięgna wywołane zażywaniem innych leków - chinolonów;
  • padaczka.

Leku nie należy przepisywać dzieciom i młodzieży (do 18 lat). Ze szczególną ostrożnością, antybiotyk jest stosowany w przypadkach zaburzeń czynności nerek, stanów związanych z niedoborem hydrożelu glukozo-6-fosforanu, u osób starszych.

Działania niepożądane

Lewofloksacyna, podobnie jak inne antybiotyki, może wywoływać liczne działania niepożądane z różnych układów i narządów. Najczęściej objawy te występują na tle stosowania postaci tabletki leku i zastrzyku. Najczęstszą reakcją są nudności, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych i biegunka.

Rzadko obserwowane zaburzenia dyspeptyczne - ból brzucha, odbijanie, zgaga, wymioty, brak apetytu. Ze strony układu nerwowego możliwe są takie objawy, jak ból głowy, zawroty głowy, bezsenność lub senność, letarg, ogólne osłabienie, stany gorączkowe. Występuje zmiana parametrów krwi, reakcje alergiczne (świąd, wysypka).

Wśród działań niepożądanych, które rozwijają się dość rzadko (u 1 osoby na 1000) należy odnotować takie poważne zaburzenia, jak skurcz oskrzeli, parestezje, drżenie kończyn, spadek ciśnienia krwi, drgawki, splątanie, tachykardia. Może wystąpić zwiększenie krwawienia, ból mięśni lub stawów, objawy zapalenia ścięgna, omamy, stany depresyjne, wstrząs anafilaktyczny.

W wyjątkowych przypadkach powikłania takie jak obrzęk naczynioruchowy, upośledzony smak, percepcja wzrokowa, zmniejszona wrażliwość dotykowa i zdolność do odróżniania zapachów. Na tle długotrwałego stosowania leku występuje czasami wysiękowy rumień wielopostaciowy, martwica naskórka (toksyczna), osłabienie mięśni, zerwanie ścięgna, niedokrwistość hemolityczna i zaburzenia czynności nerek.

Oprócz powyższych ogólnoustrojowych działań niepożądanych, zastosowanie antybiotyku może spowodować rozwój dysbakteriozy i dodanie infekcji grzybiczej na tle zmniejszonej odporności. W przypadku przedawkowania działania niepożądane stają się cięższe, występują drgawki, splątanie, zaburzenia trawienia, erozyjne zmiany błon śluzowych.

Krople do oczu lewofloksacyny mogą również wywoływać działania niepożądane, które objawiają się pieczeniem, swędzeniem zaczerwienienia i dyskomfortu w oczach, obrzękiem powiek, podrażnieniem, łzawieniem, zmniejszeniem ostrości widzenia. W rzadkich przypadkach występuje rumień, pojawienie się pęcherzyków w spojówce, objawy zapalenia powiek, tworzenie się śluzówek na dotkniętym oku. Z nadwrażliwością na lek może powodować alergiczny nieżyt nosa, ból głowy, objawy kontaktowego zapalenia powiek.

Aby uniknąć takich nieprzyjemnych konsekwencji, nie należy przekraczać wskazanych dawek i nie zwiększać zalecanego czasu leczenia. Jeśli pojawią się jakiekolwiek nieprzyjemne objawy, należy przerwać stosowanie leku Levofloxacin i skontaktować się z lekarzem w celu dostosowania przebiegu leczenia lub zastąpienia leku.

Dodatkowe zalecenia

Lewofloksacyny nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży, ponieważ w tej kategorii pacjentów istnieje wysokie ryzyko pęknięcia chrząstki stawowej.

U pacjentów z uszkodzeniem mózgu po urazie lub udarze, zastosowanie antybiotyku może prowadzić do rozwoju drgawek.

Podczas przyjmowania leku należy mieć świadomość, że takie działania niepożądane jak senność, drętwienie, zaburzenia funkcji wzrokowych zwiększają ryzyko niebezpiecznych sytuacji w zarządzaniu pojazdami i mechanizmami.

Lewofloksacyna i alkohol

Wielu pacjentów jest zainteresowanych przyjmowaniem lewofloksacyny z alkoholem. Podobnie jak inne środki przeciwbakteryjne, lek ten jest niezgodny z przyjmowaniem jakichkolwiek napojów alkoholowych. Składnik aktywny nasila negatywny wpływ alkoholu etylowego na układ nerwowy, wywołuje silne zatrucie, nasila objawy niepożądane - nudności, wymioty, splątanie, zmniejszone stężenie i szybkość reakcji.

Analogi

Lewofloksacyna ma wiele analogów strukturalnych zawierających ten sam składnik aktywny. Wśród nich są następujące leki:

  • Ivacin;
  • Levotek;
  • Levofloks;
  • Lewofloksabol;
  • Levofloxacin Teva;
  • Maklevo;
  • Oftalmo;
  • Okomistin;
  • Remedia;
  • Tavanic;
  • Flexide;
  • Hairleflox;
  • Eleflox.

Ponadto istnieje wiele środków przeciwbakteryjnych, które zapewniają podobny efekt terapeutyczny - Abaktal, Zarkvin, Tsipropan, Tsiprodoks, Lofox, Tsiprobai, Ofloxacin, Tsiprofloksatsin itp.

Jeśli lewofloksacyna nie pasuje do pacjenta lub nie wywołuje reakcji alergicznej, lekarz może zawsze wybrać substytut z tej listy leków. Samokontrola analogów nie może mieć na celu uniknięcia niepożądanych komplikacji i nieprzewidywalnych działań niepożądanych.

Cena narkotyków

W sieci aptek średnie ceny różnych form lewofloksacyny są następujące:

  • krople do oczu (5 ml) - od 120 rubli;
  • roztwór do infuzji (100 ml) - od 180 rubli;
  • 250 mg tabletki (5 szt.) - od 270 rubli;
  • 250 mg tabletki (10 szt.) - od 300 rubli;
  • 500 mg tabletki (5 szt.) - od 280 rubli;
  • 500 mg tabletki (10 szt.) - od 520 rubli;
  • 500 mg tabletki (14 szt.) - od 600 rubli.

Recenzje aplikacji

Opinie pacjentów na temat tego leku są niejednoznaczne. Wielu twierdzi, że lewofloksacyna ma zbyt wiele skutków ubocznych, a przyjmowaniu tabletek towarzyszy osłabienie mięśni, dezorientacja, nudności i inne nieprzyjemne objawy. Jednocześnie pacjenci zauważają, że antybiotyk wykonuje swoją pracę, skutecznie walczy z czynnikami zakaźnymi, szybko poprawia stan i przyspiesza proces gojenia.

Według lekarzy jest to skuteczne działanie bakteriobójcze głównej przewagi nowoczesnych leków. On radzi sobie ze swoim zadaniem nawet w przypadku, gdy inne antybiotyki są bezsilne.

Liczba recenzji 1

Przepisano mi lewofloksacynę w leczeniu przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Konieczne było przyjęcie 1 tabletki przez 4 tygodnie. Przez pierwsze 2 tygodnie czułem się dobrze, nieprzyjemne objawy związane z zapaleniem gruczołu krokowego prawie zniknęły, ale lekarz powiedział, że nie należy przerywać leczenia.

Kontynuowałem picie pigułek i tutaj pojawiły się niepożądane reakcje - ból brzucha, biegunka, mój umysł był zdezorientowany, byłem w rodzaju otępienia i cały czas chciałem spać. Wydajność spadła do prawie zera. Więc przestałem go brać i drugiego dnia mój stan zdrowia wrócił do normy. Może ten antybiotyk jest skuteczny, ale jest boleśnie toksyczny, więc musisz go zachować ostrożnie.

Recenzja numer 2

Terapeuta przepisał mi lewofloksacynę po grypie, która spowodowała powikłanie płuc w postaci zapalenia oskrzeli. Właśnie dusiłam się na agresywnych atakach kaszlu i nawet plwocina zaczęła się wyróżniać gęsto i żółto. Dlatego lekarz podejrzewał powikłanie bakteryjne. Konieczne było picie 1 tabletki przez 7 dni.

Lek jest silny, poprawa nastąpiła trzeciego dnia podawania, ale skończyłem antybiotyk do końca, aby skonsolidować wynik. Słyszałem wiele negatywnych opinii na temat skutków ubocznych przyjmowania lewofloksacyny. Miałem jednak tylko łagodne mdłości w czasie przyjęcia, a nawet stolec stał się płynny. Dlatego, po przebiegu leczenia, probiotyki wydały na regenerację w celu przywrócenia mikroflory i stan powrócił do normy.

Lek jest przyjmowany doustnie raz lub dwa razy dziennie. Nie należy żuć tabletek i pić dużo płynów (0,5 do 1 szklanki), można je przyjmować przed posiłkami lub między posiłkami. Dawki zależą od rodzaju i ciężkości zakażenia, a także od wrażliwości podejrzanego patogenu.

Pacjentom z prawidłową lub umiarkowanie zmniejszoną czynnością nerek (klirens kreatyniny> 50 ml / min) zaleca się następujący schemat dawkowania:

Ostre bakteryjne zapalenie zatok: 500 mg 1 raz dziennie - 10-14 dni.

Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 250 mg lub 500 mg 1 raz dziennie - 7-10 dni.

Pozaszpitalne zapalenie płuc: 500 mg 1-2 razy dziennie - 7-14 dni.

Nieskomplikowane infekcje dróg moczowych: 250 mg 1 raz dziennie - 3 dni.

Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego: 500 mg - 1 raz dziennie - 28 dni.

Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek: 250 mg 1 raz dziennie - 7-10 dni.

Zakażenia skóry i tkanek miękkich: 250-500 mg 1-2 razy dziennie - 7-14 dni.

Zakażenie śródbrzuszne: 500 mg 1 raz dziennie - 7-14 dni (w połączeniu z lekami przeciwbakteryjnymi działającymi na florę beztlenową).

W przypadku gruźlicy (w ramach kompleksowej terapii) - 500 mg 1-2 razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi do 3 miesięcy.

Korekta dawki lewofloksacyny u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 50 ml / min)

Po hemodializie lub stałej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD) dodatkowe dawki nie są wymagane.

W przypadku nieprawidłowej czynności wątroby nie jest wymagany specjalny wybór dawek, ponieważ lewofloksacyna jest metabolizowana w wątrobie tylko w nieznacznym stopniu. Pacjenci w podeszłym wieku nie muszą zmieniać schematu dawkowania, z wyjątkiem przypadków niskiego klirensu kreatyniny

Podobnie jak w przypadku stosowania innych środków przeciwdrobnoustrojowych, zaleca się kontynuację leczenia lewofloksacyną przez co najmniej 48–72 godziny po normalizacji temperatury ciała lub po wiarygodnym zwalczeniu patogenu.

W przypadku pominięcia leku konieczne jest jak najszybsze przyjęcie pigułki, aż zbliża się czas następnej dawki. Następnie kontynuuj przyjmowanie leku zgodnie ze schematem.

Formy uwalniania i pakowania leku Lewofloksacyna

Tabletki powlekane folią.

Opakowanie 5 i 10 sztuk.

Skład i składnik aktywny

Lewofloksacyna zawiera:

1 zakładka. zawiera lewofloksacynę (w postaci półwodzianu) 250 i 500 mg, substancje pomocnicze: hydroksypropylocelulozę LF, celulozę mikrokrystaliczną 102, glikolan sodowy skrobi, krospowidon, kroskarmelozę sodową, koloidalny dwutlenek krzemu, stearynian magnezu, hydroksypropylometylocelulozę, 15 cPS, I pokr.

Działanie farmakologiczne

Optycznie aktywny lewoskrętny izomer ofloksacyny - L-ofloksacyny (S - (-) - enancjomer). Ma szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego. Blokuje bakteryjną topoizomerazę IV i gyrazę DNA (topoizomerazę II). Narusza supercoiling i sieciowanie pęknięć DNA, powoduje głębokie zmiany morfologiczne w cytoplazmie, ścianie komórkowej. W stężeniach, które są równoważne lub przekraczają minimalne stężenia hamujące (BMD), najczęściej ma działanie bakteriobójcze. Główny mechanizm rozwoju oporności jest związany z mutacją genu gyr-A z możliwym rozwojem oporności krzyżowej między lewofloksacyną a innymi fluorochinolonami. Oporność krzyżowa między lewofloksacyną a lekami przeciwbakteryjnymi innych klas zwykle nie występuje.

Co pomaga lewofloksacynie: wskazania

Choroby zakaźne wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na lewofloksacynę:

  • ostre bakteryjne zapalenie zatok
  • zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli
  • pozaszpitalne zapalenie płuc
  • powikłane choroby zakaźne nerek i dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek
  • przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego
  • infekcje skóry i tkanek miękkich.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na lewofloksacynę, inne chinolony lub inne składniki padaczki leku, w tym uszkodzenie ścięgien w wywiadzie związane z przyjmowaniem fluorochinolonów, historia dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat, ciąża, okres karmienia piersią.

Lewofloksacyna w czasie ciąży i karmienia piersią

Stosowanie w ciąży jest możliwe tylko wtedy, gdy oczekiwany efekt terapii przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu (nie przeprowadzono odpowiednich, ściśle kontrolowanych badań bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży).

Lewofloksacyna nie wywiera działania teratogennego u szczurów po podaniu doustnym w dawce 810 mg / kg / dobę (9,4 razy więcej niż MFRD na podstawie powierzchni ciała) lub dożylnie w dawce 160 mg / kg / dobę (1,9 razy MRDR pod względem powierzchni ciała). Podawanie doustne ciężarnym szczurom w dawce 810 mg / kg / dobę spowodowało zwiększenie częstości zgonów wewnątrzmacicznych i zmniejszenie masy ciała płodu. W doświadczeniach na królikach nie wykryto działania teratogennego po podaniu doustnym w dawce 50 mg / kg / dobę (1,1 razy wyższej niż MRDC, pod względem powierzchni ciała) lub dożylnie w dawce 25 mg / kg / dzień, co odpowiada 0,5 MRDC pod względem powierzchni ciała.

Kategoria działania na płód FDA - C.

Lewofloksacyny nie wykryto w mleku kobiecym, ale biorąc pod uwagę wyniki badań ofloksacyny, można założyć, że lewofloksacyna może przenikać do mleka matki karmiących piersią i powodować poważne reakcje niepożądane u dzieci karmionych piersią. Kobiety karmiące powinny zaprzestać karmienia piersią lub przyjmowania lewofloksacyny (biorąc pod uwagę znaczenie leku dla matki).

Lewofloksacyna: instrukcje użytkowania

Lewofloksacyna jest przyjmowana doustnie 1-2 razy dziennie. Dawka i czas trwania leczenia zależą od charakteru i ciężkości zakażenia, a także od wrażliwości podejrzanego patogenu. Tabletki należy przyjmować bez żucia i picia dużej ilości płynów (od 1/2 do 1 filiżanki). Przy wyborze dawek tabletki można rozłożyć na równe części wzdłuż rowka. Lek można przyjmować przed posiłkami lub w dowolnym czasie między posiłkami.
Zaleca się kontynuowanie leczenia produktem Levofloxacin-Teva przez co najmniej 48–72 godziny po normalizacji temperatury ciała lub po wiarygodnym zwalczeniu patogenu.
Ostre bakteryjne zapalenie zatok: 1 tabletka (500 mg) 1 raz dziennie przez 10-14 dni.
Ostre zapalenie oskrzeli i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: ½-1 tabletka (250-500 mg) 1 raz dziennie przez 7-10 dni.
Pozaszpitalne zapalenie płuc: 1 tabletka (500 mg) 1-2 razy dziennie przez 7-14 dni.
Skomplikowane choroby zakaźne nerek i dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek: ½ tabletki (250 mg) 1 raz dziennie przez 7-10 dni.
Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego: 1 tabletka (500 mg) 1 raz dziennie przez 28 dni.
Zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 tabletka (500 mg) 1-2 razy dziennie przez 7-14 dni.
Pacjenci z zaburzeniami reżimu dawkowania z korektą czynności wątroby nie są wymagani.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (CK poniżej 50 ml / min) wymagają korekty schematu dawkowania, w zależności od wielkości CC.

Efekty uboczne

Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, biegunka, jadłowstręt, ból brzucha, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych, hiperbilirubinemia, zapalenie wątroby, dysbakterioza.

Od układu sercowo-naczyniowego: niższe ciśnienie krwi, zapaść naczyniowa, tachykardia.

Metabolizm: hipoglikemia (zwiększony apetyt, pocenie się, drżenia).

Ze strony ośrodkowego układu nerwowego i obwodowego układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, osłabienie, senność, bezsenność, parestezje, lęk, strach, omamy, splątanie, depresja, zaburzenia ruchowe, drgawki.

Od zmysłów: zaburzenia widzenia, słuchu, węchu, smaku i wrażliwości dotykowej.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego: bóle stawów, bóle mięśni, zerwanie ścięgna, osłabienie mięśni, zapalenie ścięgna.

Ze strony układu moczowego: hiperkreatyninemia, śródmiąższowe zapalenie nerek.

Ze strony układu krwiotwórczego: eozynofilia, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, neutropenia, agranulocytoza, małopłytkowość, pancytopenia, krwotoki.

Reakcje dermatologiczne: nadwrażliwość na światło, świąd, obrzęk skóry i błon śluzowych, złośliwy wysiękowy rumień (zespół Stevensa-Johnsona), toksyczna martwica naskórka (zespół Lyella).

Reakcje alergiczne: pokrzywka, skurcz oskrzeli, uduszenie, wstrząs anafilaktyczny, alergiczne zapalenie płuc, zapalenie naczyń.

Inne: zaostrzenie porfirii, rabdomioliza, utrzymująca się gorączka, rozwój nadkażenia.

Specjalne instrukcje

Gdy stosowano lewofloksacynę, obserwowano przypadki zapalenia ścięgien, które dotyka głównie ścięgna Achillesa i może prowadzić do jego pęknięcia. U pacjentów w podeszłym wieku, jak również przy jednoczesnym stosowaniu GCS, zwiększa się prawdopodobieństwo zapalenia ścięgien i zerwania ścięgna podczas stosowania lewofloksacyny. Jeśli podejrzewasz, że masz zapalenie ścięgna, należy natychmiast anulować lewofloksacynę i rozpocząć odpowiednie leczenie, zapewniając stan spoczynku w obszarze dotkniętym chorobą.
W przypadku podejrzenia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego (w szczególności biegunki, ciężkie i (lub) krew) należy przerwać leczenie lewofloksacyną i rozpocząć odpowiednie leczenie.
Podczas leczenia lewofloksacyną u pacjentów z wcześniejszym uszkodzeniem mózgu (w tym udarem lub ciężkim uszkodzeniem mózgu) może wystąpić napad drgawkowy.
Gdy chinolony są stosowane u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, możliwa jest hemoliza erytrocytów.
Jeśli konieczne jest stosowanie lewofloksacyny u pacjentów z cukrzycą, konieczne jest kontrolowanie stężenia glukozy we krwi.
Czasami po przyjęciu pierwszej dawki lewofloksacyny mogą wystąpić ciężkie, potencjalnie niebezpieczne reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny).
Pomimo faktu, że nadwrażliwość na światło jest obserwowana podczas stosowania lewofloksacyny jest bardzo rzadka, aby zapobiec jej rozwojowi, pacjenci powinni unikać ekspozycji na słońce lub promieniowanie UV.
Przy jednoczesnym stosowaniu lewofloksacyny i pośrednich antykoagulantów konieczne jest monitorowanie stanu układu krzepnięcia krwi.
Podczas przyjmowania fluorochinolonów, w tym lewofloksacyny, mogą wystąpić reakcje psychotyczne, które bardzo rzadko mogą prowadzić do myśli samobójczych i potencjalnie niebezpiecznych zachowań podczas progresji. Wraz z rozwojem takich zjawisk lek należy odstawić.
Gdy lewofloksacynę stosuje się u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wydłużenia odstępu QT, przed i podczas leczenia lewofloksacyną należy zbadać elektrokardiogram.
Podczas przyjmowania fluorochinolonów obserwowano przypadki rozwoju czuciowej lub czuciowo-ruchowej neuropatii obwodowej. Aby zapobiec rozwojowi nieodwracalnych skutków w rozwoju objawów neuropatii obwodowej, lewofloksacynę należy natychmiast anulować.
Pacjenci mogą otrzymywać fałszywie dodatnie wyniki testów na obecność opiatów w moczu podczas przyjmowania lewofloksacyny u pacjentów. Aby potwierdzić pozytywny wynik testu, należy zastosować bardziej szczegółowe metody.
Istnieją doniesienia o rzadkich przypadkach niewydolności wątroby podczas leczenia lewofloksacyną, głównie u pacjentów z poważnymi chorobami, takimi jak posocznica. Jeśli pojawią się objawy nieprawidłowej czynności wątroby, takie jak utrata apetytu, żółtaczka, ciemny mocz, świąd lub wrażliwość ściany brzucha podczas badania dotykowego, lewofloksacynę należy anulować.
Przepisując lek pacjentom w podeszłym wieku, należy pamiętać, że pacjenci w tej grupie często mają upośledzoną czynność nerek.

Znajomość innych leków

Wchłanianie lewofloksacyny jest znacznie zmniejszone przy jednoczesnym stosowaniu środków zobojętniających kwas zawierających sukralfat, magnez lub glin, a także soli żelaza (odstęp między przyjmowaniem lewofloksacyny i tych leków musi wynosić co najmniej 2 godziny). Nie stwierdzono interakcji z węglanem wapnia.
Chinolony mogą zwiększać zdolność leków (w tym teofiliny) do obniżania progu drgawkowej gotowości. W przypadku jednoczesnego stosowania z fenbufenem obserwowano wyższe stężenia lewofloksacyny (o 13%) niż w monoterapii.
Eliminacja lewofloksacyny spowalnia pod wpływem cymetydyny (o 24%) i probenecydu (o 34%).
Lewofloksacyna powoduje niewielki wzrost cyklosporyny T1 / 2.
Jednoczesne podawanie z glikokortykosteroidami (GCS) zwiększa ryzyko zerwania ścięgna.
Jednoczesne przyjmowanie lewofloksacyny z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi zwiększa czas krzepnięcia i / lub krwawienie.
Lewofloksacyna z jednoczesnym stosowaniem leków przeciwarytmicznych klasy IA i III, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, makrolidów może powodować wydłużenie odstępu QT.

Przedawkowanie

Objawy: nudności, nadżerkowe uszkodzenia błon śluzowych przewodu pokarmowego, zawroty głowy, zmętnienie świadomości i napady padaczkowe.
Leczenie: przeprowadzić leczenie objawowe, monitorowanie EKG. Nie ma konkretnego antidotum. Hemodializa nie jest skuteczna. Objawy: nudności, nadżerkowe uszkodzenia błon śluzowych przewodu pokarmowego, zawroty głowy, zmętnienie świadomości i napady padaczkowe.
Leczenie: przeprowadzić leczenie objawowe, monitorowanie EKG. Nie ma konkretnego antidotum. Hemodializa nie jest skuteczna.

Warunki przechowywania i trwałość

W temperaturze nieprzekraczającej 25 ° C w ciemnym miejscu. Chronić przed dziećmi.

Analogi i ceny

Wśród zagranicznych i rosyjskich analogów lewofloksacyny istnieją:

L-optician rompharm. Producent: Rompharm 171 rub.
Ecolevid. Producent: Avva Rus (Rosja). Cena w aptekach od 554 rubli.
W lewo Producent: Glenmark (Indie). Cena w aptekach od 181 rubli.
Sinnicef. Producent: Sentiss Pharma (Indie). Cena w aptekach od 227 rubli.
Oftakviks. Producent: Santen (Francja). Cena w aptekach od 213 rubli.

Recenzje

Te opinie o leku Levofloxacin, który automatycznie znaleźliśmy w Internecie:

Wystąpiło ciężkie zapalenie oskrzeli z wysoką gorączką, doszło do krwioplucia. Nic nie pomogło. Zaczęła przyjmować lewofloksacynę przez pierwsze trzy dni, 2 tabletki dziennie, a następnie jeszcze 8 dni w połączeniu z lekiem wykrztuśnym. Ulga przyszła dosłownie drugiego dnia. Nie było alergii, tylko nieznacznie poprawiono krzesło, ale to taka mała rzecz. To cudowne lekarstwo na choroby oskrzelowo-płucne!

Poniżej możesz zostawić swoją recenzję! Czy lewofloksacyna pomaga radzić sobie z chorobą?

Numer rejestracyjny:

Nazwa handlowa leku: lewofloksacyna.

Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona:

Forma dawkowania:

Tabletki powlekane folią.

Skład:

Substancja czynna:
Lewofloksacyna - 250 mg lub 500 mg (w przeliczeniu na półwodzian lewofloksacyny - 256,23 mg i 512,46 mg).
Substancje pomocnicze:
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza (hydroksypropylometyloceluloza), primelloza (kroskarmeloza sodowa), stearynian wapnia.
Skład powłoki:
hypromeloza (hydroksypropylometyloceluloza), makrogol 4000 (glikol polietylenowy, tlenek polietylenu), talk, dwutlenek tytanu, barwnik żelaza, żółty tlenek.

Opis:
Tabletki, powlekane na żółto, okrągłe, dwuwypukłe. W przekroju widoczne są dwie warstwy.

Grupa farmakoterapeutyczna:

środek przeciwbakteryjny, fluorochinolon.

Kod ATX: [J01MA12].

Właściwości farmakologiczne
Farmakodynamika
Lewofloksacyna jest syntetycznym lekiem przeciwbakteryjnym o szerokim spektrum działania z grupy fluorochinolonów zawierających lewofloksacynę jako substancję czynną - lewoskrętny izomer ofloksacyny. Lewofloksacyna blokuje gyrazę DNA, narusza superskręcenie i sieciowanie przerw DNA, hamuje syntezę DNA, powoduje głębokie zmiany morfologiczne w cytoplazmie, ścianie komórkowej i błonach.
Lewofloksacyna działa przeciwko większości szczepów mikroorganizmów, zarówno in vitro, jak i in vivo.
Aerobowe drobnoustroje gram-dodatnie: Corynebacterium diphtheriae, Enterococcus faecalis, Stroococcus spp, Listeria monocytogenes, Staphylococcus coagulase-ATP, Affec. i G, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae peni I / S / R, Streptococcus pyogenes, Viridans streptococci peni-S / R.
Aerobik mang Koszulka Haeffa, Proteus vulgaris, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Providencia spp, Pscudomonas aeruginosa, Pseudomonas spp, Salmonella spp, Serratia marcescens, Serratia spp.
Mikroorganizmy beztlenowe: Bacteroides fragilis, Bifidobacterium spp, Clostridium perfringens, Fusobacterium spp, Peptostreptococcus, Propionibacterum spp, Veilonella spp.
Inne drobnoustroje: Bartonella spp, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, Legionella pneumophila, Legionella spp, Mycobacterium spp, Mycobacterium leprae, Micobacterium tuberculosis, Mycoplasma remedia, Jezus, Jezus, Jezus, Mycobacterium leprae, Micobacterium tuberculosis, Mycobacterium tuberculosis, Mycobacterium leprae

Farmakokinetyka
Lewofloksacyna jest szybko i prawie całkowicie wchłaniana po podaniu doustnym. Spożycie pokarmu ma niewielki wpływ na szybkość i kompletność wchłaniania. Biodostępność lewofloksacyny 500 mg po podaniu doustnym wynosi prawie 100%. Po otrzymaniu pojedynczej dawki 500 mg lewofloksacyny, maksymalne stężenie wynosi 5,2-6,9 µg / ml, czas osiągnięcia maksymalnego stężenia wynosi 1,3 godziny, okres półtrwania wynosi 6-8 godzin.
Komunikacja z białkami osocza - 30-40%. Wnika dobrze do narządów i tkanek: płuc, błony śluzowej oskrzeli, plwociny, narządów układu moczowo-płciowego, tkanki kostnej, płynu mózgowo-rdzeniowego, gruczołu krokowego, leukocytów polimorfojądrowych, makrofagów pęcherzykowych.
W wątrobie mała część jest utleniana i / lub deacetylowana. Wydalany głównie przez nerki przez filtrację kłębuszkową i wydzielanie kanalikowe. Po podaniu doustnym około 87% przyjętej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej w ciągu 48 godzin, mniej niż 4% z kałem w ciągu 72 godzin.

Wskazania do użycia
choroby zakaźne i zapalne wywoływane przez wrażliwe mikroorganizmami- ostre zapalenie zatok, ostre zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc i skomplikowane infekcje dróg moczowych (włączając odmiedniczkowe zapalenie nerek), niepowikłane infekcje dróg moczowych, zapalenie gruczołu krokowego, infekcje skóry i tkanek miękkich, posocznica / bakteriemii związane z powyższym wskazania, infekcja wewnątrzbrzuszna.

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na lewofloksacynę lub inne chinolony;
  • niewydolność nerek (z klirensem kreatyniny mniejszym niż 20 ml / min. z powodu niemożliwości podania tej postaci dawkowania);
  • padaczka;
  • zmiany ścięgien z wcześniej leczonymi chinolonami;
  • dzieci i młodzież (do 18 lat);
  • ciąża i laktacja.

    Z ostrożnością
    Lek należy stosować ostrożnie u osób w podeszłym wieku ze względu na wysokie prawdopodobieństwo jednoczesnego zmniejszenia czynności nerek z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej.

    Dawkowanie i podawanie
    Lek jest przyjmowany doustnie raz lub dwa razy dziennie. Tabletki nie żują i nie piją wystarczającej ilości płynu (0,5 do 1 szklanki), można je przyjmować przed posiłkami lub między posiłkami. Dawki zależą od rodzaju i ciężkości zakażenia, a także od wrażliwości podejrzanego patogenu.
    Pacjenci z prawidłową lub umiarkowanie zmniejszoną czynnością nerek (klirens kreatyniny> 50 ml / min.) Zaleca się następujący schemat dawkowania:
    Zapalenie zatok: 500 mg 1 raz dziennie - 10-14 dni.
    Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 250 mg lub 500 mg 1 raz dziennie -7-10 dni.
    Pozaszpitalne zapalenie płuc: 500 mg 1-2 razy dziennie - 7-14 dni.
    Nieskomplikowane infekcje dróg moczowych: 250 mg 1 raz dziennie - 3 dni.
    Zapalenie gruczołu krokowego: 500 mg - 1 raz dziennie - 28 dni.
    Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek: 250 mg 1 raz dziennie - 7-10 dni.
    Zakażenia skóry i tkanek miękkich: 250 mg raz dziennie lub 500 mg 1-2 razy dziennie - 7-14 dni.
    Posocznica / bakteriemia: 250 mg lub 500 mg 1-2 razy dziennie - 10-14 dni.
    Zakażenie śródbrzuszne: 250 mg lub 500 mg 1 raz dziennie - 7-14 dni (w połączeniu z lekami przeciwbakteryjnymi działającymi na florę beztlenową).
    Po hemodializie lub stałej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej nie są wymagane dodatkowe dawki.
    W przypadku nieprawidłowej czynności wątroby nie jest wymagany specjalny wybór dawek, ponieważ lewofloksacyna jest metabolizowana w wątrobie tylko w nieznacznym stopniu.
    Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, zaleca się kontynuowanie leczenia lewofloksacyną w tabletkach 250 mg i 500 mg przez co najmniej 48-78 godzin po normalizacji temperatury ciała lub po potwierdzonym laboratoryjnie odzysku.

    Efekty uboczne
    Częstotliwość danego efektu ubocznego jest określana przy użyciu następującej tabeli:

    Reakcje alergiczne:
    Czasami: świąd i zaczerwienienie skóry.
    Rzadko: częste reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne) z objawami takimi jak pokrzywka, zwężenie oskrzeli i prawdopodobnie poważne uduszenie.
    W bardzo rzadkich przypadkach: obrzęk skóry i błon śluzowych (na przykład twarzy i gardła), nagły spadek ciśnienia krwi i wstrząs; nadwrażliwość na promieniowanie słoneczne i ultrafioletowe (patrz „Instrukcje specjalne”); alergiczne zapalenie płuc; zapalenie naczyń
    W niektórych przypadkach: ciężka wysypka skórna z pęcherzami, na przykład zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka (zespół Lyella) i wysiękowy rumień wielopostaciowy. Często reakcje nadwrażliwości mogą być poprzedzone łagodnymi reakcjami skórnymi. Powyższe reakcje mogą rozwinąć się już po pierwszej dawce w ciągu kilku minut lub godzin po podaniu leku.

    Z układu pokarmowego:
    Często: nudności, biegunka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (na przykład aminotransferaza alaninowa i aminotransferaza asparaginianowa).
    Czasami: utrata apetytu, wymioty, ból brzucha, zaburzenia trawienia.
    Rzadko: biegunka zmieszana z krwią, która w bardzo rzadkich przypadkach może być oznaką zapalenia jelita, a nawet rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego (patrz „Specjalne instrukcje”).

    Metabolizm:
    Bardzo rzadko: zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, co ma szczególne znaczenie dla pacjentów cierpiących na cukrzycę; możliwe objawy hipoglikemii: zwiększony apetyt, nerwowość, pocenie się, drżenie. Doświadczenie z innymi chinolonami sugeruje, że mogą one powodować zaostrzenie porfirii u pacjentów już cierpiących na tę chorobę. Podobny efekt nie jest wykluczony przy stosowaniu lewofloksacyny leku.

    Z układu nerwowego:
    Czasami: ból głowy, zawroty głowy i / lub drętwienie, senność, zaburzenia snu.
    Rzadko: lęk, parestezje w rękach, drżenie, reakcje psychotyczne, takie jak halucynacje i depresje, stan pobudzenia, drgawki i dezorientacja.
    Bardzo rzadko: zaburzenia widzenia i słuchu, zaburzenia smaku i zapachu, zmniejszenie wrażliwości dotykowej.

    Od układu sercowo-naczyniowego:
    Rzadko: kołatanie serca, niskie ciśnienie krwi.
    Bardzo rzadko: (podobny do wstrząsu) zapaść naczyniowa.
    W niektórych przypadkach: wydłużenie odstępu Q-T.

    Z układu mięśniowo-szkieletowego:
    Rzadko: zmiany ścięgien (w tym zapalenie ścięgien), bóle stawów i mięśni.
    Bardzo rzadko: zerwanie ścięgna (na przykład ścięgno Achillesa); ten efekt uboczny może wystąpić w ciągu 48 godzin po rozpoczęciu leczenia i może być dwustronny (patrz „Instrukcje specjalne”); osłabienie mięśni, które ma szczególne znaczenie dla pacjentów z zespołem opuszkowym.
    W niektórych przypadkach: uszkodzenie mięśni (rabdomioliza).

    Z układu moczowego:
    Rzadko: wzrost poziomu bilirubiny i kreatyniny w surowicy krwi.
    Bardzo rzadko: pogorszenie czynności nerek do ostrej niewydolności nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek.

    Od strony organów krwiotwórczych:
    Czasami: wzrost liczby eozynofili, zmniejszenie liczby leukocytów.
    Rzadko: neutropenia; małopłytkowość, której może towarzyszyć zwiększone krwawienie.
    Bardzo rzadko: agranulocytoza i rozwój ciężkich zakażeń (utrzymująca się lub nawracająca gorączka, pogorszenie samopoczucia).
    W niektórych przypadkach: niedokrwistość hemolityczna; pancytopenia.

    Inne skutki uboczne:
    Czasami: ogólna słabość.
    Bardzo rzadko: gorączka.
    Każda antybiotykoterapia może powodować zmiany w mikroflorze, która normalnie występuje u ludzi. Z tego powodu może wystąpić zwiększona reprodukcja bakterii i grzybów odpornych na stosowany antybiotyk, co w rzadkich przypadkach może wymagać dodatkowego leczenia.

    Przedawkowanie
    Objawy przedawkowania lewofloksacyny manifestują się na poziomie ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, zawroty głowy, upośledzenie świadomości i drgawki według rodzaju padaczki). Ponadto mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe (na przykład nudności) i zmiany erozyjne błon śluzowych, wydłużenie odstępu Q-T.
    Leczenie powinno być objawowe. Lewofloksacyna nie jest wydalana przez dializę (hemodializa, dializa otrzewnowa i stała dializa otrzewnowa). Nie ma konkretnego antidotum.

    Interakcja z innymi lekami
    Istnieją doniesienia o wyraźnym obniżeniu progu gotowości do konwulsji przy jednoczesnym stosowaniu chinolonów i substancji, co z kolei może obniżyć mózgowy próg drgawkowej gotowości. Dotyczy to również jednoczesnego stosowania chinolonów i teofiliny.
    Działanie leku Lewofloksacyna jest znacznie osłabione podczas stosowania z sukralfatem. To samo dzieje się z jednoczesnym stosowaniem środków zobojętniających kwas zawierających magnez lub glin, a także soli żelaza. Lewofloksacynę należy przyjmować nie mniej niż 2 godziny przed lub 2 godziny po przyjęciu tych środków. Nie stwierdzono interakcji z węglanem wapnia.
    Przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów witaminy K konieczna jest kontrola układu krzepnięcia krwi.
    Odstawienie lewofloksacyny (klirens nerkowy) jest nieco spowolnione przez działanie cymetydyny i probenicydu. Należy zauważyć, że ta interakcja nie ma prawie żadnego znaczenia klinicznego. Jednak przy jednoczesnym stosowaniu leków, takich jak probenicyd i cymetydyna, blokujących pewną drogę wydalania (wydzielanie kanalikowe), leczenie lewofloksacyną należy prowadzić ostrożnie. Dotyczy to przede wszystkim pacjentów z ograniczoną czynnością nerek.
    Lewofloksacyna nieznacznie zwiększa okres półtrwania cyklosporyny.
    Przyjmowanie glikokortykosteroidów zwiększa ryzyko zerwania ścięgna.

    Specjalne instrukcje
    Lewofloksacyny nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży ze względu na prawdopodobieństwo uszkodzenia chrząstki stawowej.
    Podczas leczenia pacjentów w wieku starczym należy pamiętać, że pacjenci z tej grupy często cierpią na zaburzenia czynności nerek (patrz punkt „Dawkowanie i podawanie”).
    W ciężkim zapaleniu płuc wywołanym przez pneumokoki lewofloksacyna może nie dawać optymalnego efektu terapeutycznego. Zakażenia szpitalne wywołane przez niektóre patogeny (P. aeruginosa) mogą wymagać leczenia skojarzonego.
    Podczas leczenia lewofloksacyną może wystąpić napad drgawkowy u pacjentów z wcześniejszym uszkodzeniem mózgu spowodowanym, na przykład, udarem lub ciężkim urazem.
    Pomimo faktu, że fotouczulenie obserwuje się, gdy lewofloksacynę stosuje się bardzo rzadko, w celu uniknięcia tego, pacjentom nie zaleca się poddawania silnemu słonecznemu lub sztucznemu promieniowaniu ultrafioletowemu bez szczególnej potrzeby.
    Jeśli podejrzewa się rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, należy natychmiast anulować lewofloksacynę i rozpocząć odpowiednie leczenie. W takich przypadkach nie można stosować leków hamujących ruchliwość jelit.
    Rzadko obserwowane podczas leczenia lewofloksacyny zapalenie ścięgien (głównie zapalenie ścięgna Achillesa) może prowadzić do zerwania ścięgna. Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej podatni na zapalenie ścięgien. Leczenie glikokortykosteroidami prawdopodobnie zwiększa ryzyko zerwania ścięgna. W przypadku podejrzenia zapalenia ścięgien należy natychmiast przerwać leczenie lewofloksacyną i rozpocząć właściwe leczenie zaatakowanego ścięgna.
    Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (dziedziczne zaburzenie metaboliczne) mogą reagować na fluorochinolony niszcząc krwinki czerwone (hemoliza). W związku z tym leczenie takich pacjentów lewofloksacyną należy przeprowadzać z wielką ostrożnością.
    Działania niepożądane lewofloksacyny, takie jak zawroty głowy lub drętwienie, senność i zaburzenia widzenia (patrz także sekcja „Skutki uboczne”), mogą osłabiać reaktywność i koncentrację. Może to stanowić pewne ryzyko w sytuacjach, w których zdolności te mają szczególne znaczenie (na przykład podczas prowadzenia samochodu, podczas obsługi maszyn i mechanizmów, podczas pracy w niestabilnej pozycji).

    Formularz wydania
    Tabletki powlekane błoną 250 mg i 500 mg. Na 5 lub 10 tabletkach w opakowaniu blistrowym lub plastikowym słoiku.
    W przypadku dawki 250 mg: 1 opakowanie blistrowe lub 1 słoik wraz z instrukcją użytkowania są umieszczone w opakowaniu kartonowym.
    W przypadku dawki 500 mg: 1 lub 2 blistry lub 1 słoik wraz z instrukcją użycia są umieszczone w opakowaniu kartonowym.

    Warunki przechowywania
    Lista B. W suchym miejscu chronionym przed światłem, w temperaturze nie przekraczającej 25 ° C
    Chronić przed dziećmi.

    Okres trwałości
    2 lata.
    Nie używać po upływie daty ważności.

    Warunki sprzedaży aptek
    Recepta.

    Producent / organizacja przyjmująca roszczenia:
    CJSC VERTEX, Rosja
    Adres prawny: 196135, St.-Petersburg, ul. Tipanova, 8-100.

    Produkcja / adres reklamacji konsumenckich:
    199026, S.-Petersburg, VO, 24 wiersz, d. 27-a.

    Lewofloksacyna: wskazania do stosowania

    Lewofloksacyna ma pewne wskazania do stosowania w zależności od choroby. Podczas leczenia tym lekiem konieczne jest przestrzeganie zasad dotyczących wszystkich leków o działaniu przeciwbakteryjnym. Mianowicie tabletki należy przyjmować bez przerwy po wiarygodnej eliminacji mikroorganizmu lub przez co najmniej 2-3 dni po obniżeniu temperatury ciała chorego do normalnego poziomu.

    Sposób użycia do leczenia zapalenia gruczołu krokowego

    W przypadku ostrej postaci bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego pacjentowi przepisuje się następujący schemat: lek wstrzykuje się dożylnie w dawce 500 mg raz na dobę przez okres od 2 do 4 tygodni, a następnie doustnie 500 mg raz na dobę przez kolejne 2 tygodnie pacjent powinien przyjmować lewofloksacynę.

    Wskazania do stosowania w przewlekłej postaci bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego: lek jest przepisywany, aby otrzymywać doustnie 500 mg 1 raz dziennie przez okres od 2 do 4 tygodni.

    Ten lek jest przeciwwskazany w niewydolności nerek, jednak jeśli jest przepisany w leczeniu odmiedniczkowego zapalenia nerek, to nie więcej niż 500 mg dziennej dawki jest przepisywane w połączeniu z ziołowymi lekami, które ułatwią ich oczyszczenie.

    Z naruszeniem funkcji wątroby, dawka nie zmienia się, ponieważ substancja czynna jest metabolizowana w wątrobie w małych ilościach, więc nie spowoduje żadnej szkody.

    Przy silnym zapaleniu płuc, pneumokokach, które spowodowały patogen, lewofloksacyna może nie dawać pożądanego rezultatu, a choroby wywołane przez patogeny P. aeruginosa będą wymagały kompleksowego leczenia.

    Jak przyjmować lewofloksacynę w zależności od wieku pacjenta

    Przed zażyciem lewofloksacyny konieczne jest zbadanie lokalizacji i swoistości choroby:

    • Dla dorosłych. W zależności od charakteru choroby i stopnia jej ciężkości, doustnie, 250-750 mg na dobę, dożylnie w tej samej dawce co 24 godziny (lub spojówki 1-2 krople co 2 godziny). Czas trwania kursu powinien określić wykwalifikowany technik.
    • W podeszłym wieku przepisywane są zwykłe dawki. Dostosowanie dawki dziennej nie jest konieczne, konieczne jest tylko przy wykrywaniu niskiej kreatyniny.
    • Dzieci. Do 18 lat lek nie jest podawany doustnie i dożylnie z powodu niewystarczającej wiedzy na temat konsekwencji takiego przyjęcia. Lewofloksacyna spojówkowa może być leczona u pacjentów w wieku 1 roku.
    • Aby temu zapobiec. Lewofloksacyna jest stosowana jako profilaktyka zapalenia gruczołu krokowego. W tym przypadku termin będzie następujący: 1 tabletka dziennie przez 5 dni.

    Lewofloksacyna: z czego to pomaga iw jakich chorobach jest przepisywana

    Co pomaga lewofloksacyna? Lek ten jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania na mikroflorę patogenną, która skutecznie zwalcza różnego rodzaju infekcje dróg moczowych, zapalenie płuc i zapalenie zatok o charakterze bakteryjnym, ostrą postać odmiedniczkowego zapalenia nerek, a także bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego.

    Bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego może być ostre lub przewlekłe (sytuacje, w których objawy występują u pacjenta dłużej niż trzy miesiące z rzędu). W każdym razie terapia przeciwdrobnoustrojowa dla tej choroby męskiego układu rozrodczego musi być wszechstronna. W połączeniu z lekami przeciwdrobnoustrojowymi, drenażem przewodów wydalniczych trądziku prostaty (masaż), należy stosować różne procedury fizjoterapeutyczne w celu pobudzenia dopływu krwi i wysokie działanie przeciwzapalne.

    Wybierając leki przeciwbakteryjne, należy wziąć pod uwagę spektrum ich aktywności przeciwdrobnoustrojowej i zdolność przenikania do komórek tkanki prostaty.

    Uwaga Lewofloksacyna charakteryzuje się dobrą zdolnością do penetracji nabłonka, wysoką aktywnością przeciwbakteryjną i jest uważana za jeden z najczęściej przepisywanych leków na zapalenie gruczołu krokowego. Ogólnie rzecz biorąc, lewofloksacyna może być uważana za lek pierwszego rzutu w leczeniu podobnych chorób męskich narządów płciowych. Jednak z góry ważne jest, aby wykluczyć obecność gruźlicy u pacjenta.

    W aptekach w różnych miastach lewofloksacyna jest sprzedawana w różnych formach w następujących cenach:

    • Roztwór lewofloksacyny 300 - 600 rub.
    • Lewofloksacyna 250 mg - 251 - 300 rubli.
    • Lewofloksacyna 500 mg - 300 - 550 rubli.

    Wskaźniki kosztów są uogólnione.

    Lewofloksacyna jest wskazana w leczeniu mężczyzn z ostrym objawem bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego i przewlekłą postacią tej choroby, jest także stosowana jako leczenie testowe dla niezakaźnego zapalenia gruczołu krokowego o charakterze zapalnym.

    Nawet jeśli znasz efekt terapeutyczny leku i to, co Levofloxacin pomaga, przed jego przyjęciem musisz nie tylko skonsultować się w tej sprawie ze specjalistą i poddać się badaniu, ale także przeczytać opinie pacjentów w Internecie.

    Pomoże to stworzyć odpowiedni stosunek do tego leku.

    Na przykład często można znaleźć informacje zwrotne na temat stosowania lewofloksacyny o następującym charakterze:

    • „Lekarz przepisał mi lewofloksacynę jako antybiotyk na bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego. Wypij to przez 7 dni z rzędu. Wrażenia są najprzyjemniejsze, ponieważ nie odczułem żadnych negatywnych uczuć ani dyskomfortu podczas leczenia, a choroba szybko zaczęła się cofać. ”
    • „Wypiłem lewofloksacynę w tabletkach na zapalenie gruczołu krokowego, przestrzegając zaleceń lekarza. Nie zauważyłem niczego szczególnie nieprzyjemnego podczas zabiegu. Ból w okolicy narządów płciowych szybko zniknął, przestałem biegać do toalety co piętnaście minut, odzyskałem potencję.

    Podobnymi lekami na lewofloksacynę o składzie i działaniach farmakologicznych u pacjenta są następujące leki:

    • Roztwór Abifloks 500 mg / 100 mg.
    • Roztwór Glevo do wstrzykiwań.
    • Tabletki Glevo 250 mg.
    • Tabletki Glev 500 mg.
    • Tabletki Lebel 500 mg.
    • Levobax roztwór 5 mg / 100 mg i wiele innych.

    Opisane leki pod nieobecność lewofloksacyny można stosować do leczenia chorób zakaźnych typu bakteryjnego. I w tym dla bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego na różnych etapach rozwoju choroby.

  • Czyszczenie Nerek

    Niewydolność Nerek