Względna gęstość moczu

Synonimy: względna gęstość moczu, ciężar właściwy, SG

Ogólne informacje

Gęstość względna moczu (ciężar właściwy) jest parametrem OAM, który określa stężenie rozpuszczonych w nim składników (sól, mocznik, itp.) W stosunku do całkowitej ilości moczu wydalanego podczas jednego oddawania moczu.

Wskaźnik ten pozwala ocenić stan i sprawność nerek, w szczególności ich zdolność do koncentracji i rozcieńczania moczu, a także do określania i zapobiegania chorobom narządów układu moczowego w odpowiednim czasie.

Proces oddawania moczu w nerkach przebiega w dwóch etapach:

W pierwszym etapie osocze krwi zawierające wiele rozpuszczonych w nim substancji jest filtrowane w kłębuszkach nerkowych - powstaje pierwotny mocz. Następnie, już w kanalikach nerek, następuje ponowne filtrowanie, podczas którego resztkowa ilość korzystnych składników organizmu jest wchłaniana z powrotem do krwi. Produktem jest mocz uboczny zawierający suchą pozostałość: produkty przemiany materii, sole mocznika i kwasu moczowego, toksyny, chlorki, jony amoniaku, siarczany itp. Jest to wtórny mocz wydalany z organizmu podczas oddawania moczu.

Na proporcję moczu mają wpływ:

  • stosunek składników w suchej pozostałości;
  • zwykła dieta pacjenta;
  • reżim wodny;
  • pora dnia;
  • stopień aktywności fizycznej;
  • nadnerczowa intensywność utraty (utrata płynu przez skórę i płuca) itp.

Użycie niewystarczającej ilości płynu, obecność białka i / lub glukozy w moczu zwiększa odpowiednio stężenie suchej pozostałości, a wskaźnik gęstości wzrasta. Ten stan nazywa się „hiperstenurią”.

W przypadku zatrzymywania płynów w organizmie lub w trybie nasyconej wody sucha pozostałość jest rozcieńczana, w wyniku czego ciężar właściwy moczu maleje. Ten proces nazywa się „hypostenuria”.

Ekstremalne uszkodzenie nerek (całkowita utrata funkcji koncentracji) jest stanem „izostenurii”, gdy gęstość moczu staje się monotonna (niezdolność nerek do wytwarzania moczu o wyższej lub niższej masie właściwej).

W OAM gęstość moczu jest skrócona SG. Aby to określić, użyj urządzenia medycznego - urometru, który ma specjalną skalę. Biomateriał otrzymany od pacjenta umieszcza się w cylindrze urometru i piankę usuwa się za pomocą bibuły filtracyjnej. Następnie pracownik laboratorium zapisuje położenie menisku na cylindrze i odnotowuje wartość na skali. Otrzymane dane są wprowadzane do formularza z dekodowaniem wyniku OAM.

Wskazania do określania ciężaru właściwego moczu

Kierunek i interpretacja wyników OAM i testów funkcjonalnych przeprowadzany jest przez nefrologa, urologa, ginekologa, lekarza rodzinnego, lekarza rodzinnego, pediatrę i innych specjalistów.

  • Obowiązkowe badania przesiewowe w diagnostyce chorób somatycznych;
  • Rutynowa kontrola, badanie kliniczne;
  • Obowiązkowa analiza w przygotowaniu i zarządzaniu ciążą;
  • Określenie nadmiernego lub niewystarczającego nawodnienia (nasycenie ciała płynem);
  • Patologie w pracy serca i układu krążenia;
  • Stany zagrażające życiu (posocznica, wstrząs, masywne oparzenia, poważne obrażenia);
  • Diagnoza chorób:
    • kłębuszkowe zapalenie nerek (porażenie kłębuszków nerkowych);
    • odmiedniczkowe zapalenie nerek (zapalenie nerek);
    • niewydolność nerek;
    • zawał nerki;
    • procesy onkologiczne;
    • amyloidoza (nagromadzenie skrobi) itp.;
  • Zapalne i zakaźne patologie innych narządów układu moczowo-płciowego: pęcherza moczowego, moczowodów, cewki moczowej, prostaty itp.;
  • Rozpoznanie hipo- i hipernatremii (obniżenie lub zwiększenie stężenia sodu we krwi);
  • Diagnoza cukrzycy (cukier i niecukrowy).

Rozszyfrowanie wyników analizy moczu u dorosłych: tabela

Analiza moczu - kompleksowe badanie laboratoryjne, które ujawnia szereg fizycznych i chemicznych właściwości substancji, na podstawie których można dokonać wielu diagnoz.

Ze względu na łatwość implementacji, a także wysoką zawartość informacji, analiza ta stanowi integralną część każdego badania. Na podstawie uzyskanych danych lekarz dokonuje diagnozy i, jeśli to konieczne, określa kierunek dalszych badań i wyznacza wizyty u odpowiednich specjalistów.

Przedmiotem przeglądu tego artykułu będzie rozszyfrowanie wyników ogólnej analizy moczu u dorosłych w postaci tabeli, a także wskaźników normy.

Jakie są wskaźniki dekodowania?

Rozszyfrowanie całkowitej analizy moczu obejmuje opis moczu na następujących wskaźnikach:

  • przejrzystość;
  • kolor;
  • specyficzny wskaźnik masy i kwasowości.

Następnie obecność określonych substancji w moczu, takich jak:

  • białko;
  • glukoza;
  • pigmenty żółciowe;
  • ciała ketonowe;
  • hemoglobina;
  • substancje nieorganiczne;
  • krwinki (leukocyty, erytrocyty itp.), jak również komórki znajdujące się w przewodzie moczowo-płciowym (nabłonek i jego pochodne są cylindrami).

Ta procedura jest przydzielana w przypadku:

  • pomocnicze badanie pracy układu moczowego (analiza moczu może być również zalecana w przypadku patologii związanych z innymi narządami);
  • monitorowanie rozwoju chorób i sprawdzanie jakości ich leczenia;
  • diagnostyka patologii układu moczowego;
  • badanie profilaktyczne.

Korzystając z analizy, można zdiagnozować różne choroby nerek, problemy z gruczołem krokowym, choroby pęcherza moczowego, nowotwory, odmiedniczkowe zapalenie nerek, a także szereg stanów patologicznych we wczesnych stadiach, gdy nie ma objawów klinicznych jako takich.

Jak prawidłowo zbierać i przekazywać kompletną analizę moczu?

Przed pobraniem moczu należy wykonać staranną toaletę narządów moczowych, aby zapobiec wnikaniu płynnych zanieczyszczeń pochodzących od osób trzecich. Konieczne jest zbieranie moczu w sterylnych pojemnikach, tak zwanych pojemnikach do testów biologicznych.

12 godzin przed pobraniem substancji należy odmówić przyjmowania jakichkolwiek leków, które mogą zmienić parametry fizykochemiczne moczu. Sama analiza musi zostać przeprowadzona nie później niż dwie godziny po pobraniu próbek.

Aby przeprowadzić ogólną analizę moczu, konieczne jest pobranie porannego płynu, który fizjologicznie gromadził się przez całą noc. Jest to materiał uważany za optymalny, a wyniki jego badań są wiarygodne.

Norma i interpretacja wyników: tabela

Tabela pokazuje wskaźniki ogólnej analizy moczu u normalnych dorosłych, w obecności jakichkolwiek odchyleń konieczne jest wykonanie transkryptu.

  • Kolor - różne odcienie żółtego;
  • Przejrzystość jest przejrzysta;
  • Zapach - miękki, niespecyficzny;
  • Reakcja lub pH jest kwaśne, pH poniżej 7;
  • Ciężar właściwy (gęstość względna) - w granicach 1,012 g / l - 1022 g / l
  • Urobilinogen - 5-10 mg / l;
  • Białko - nieobecne;
  • Glukoza - jest nieobecna;
  • Ciała ketonowe - nieobecne;
  • Bilirubina jest nieobecna;
  • Cylindry (mikroskopia) - nieobecne;
  • Hemoglobina jest nieobecna;
  • Sole (mikroskopia) - nieobecne;
  • Bakterie są nieobecne;
  • Grzyby są nieobecne;
  • Pasożyty są nieobecne;
  • Erytrocyty (mikroskopia) - 0-3 w polu widzenia dla kobiet; 0-1 w polu widzenia dla mężczyzn;
  • Leukocyty (mikroskopia) - 0-6 w polu widzenia dla kobiet; 0–3 w zasięgu wzroku dla mężczyzn;
  • Komórki nabłonkowe (mikroskopia) - 0-10 w polu widzenia.

Analiza moczu jest obecnie przeprowadzana dość szybko, pomimo dużej liczby wskaźników i kryteriów. Właściwości i skład moczu mogą się znacznie różnić w zależności od stanu nerek i organizmu jako całości, dlatego ma wielką wartość diagnostyczną.

Przeczytaj więcej o dekodowaniu wyników ogólnej analizy moczu u dorosłych może być nieco niższy.

Kolor moczu

Kolor moczu zależy od ilości pobranego płynu i zdolności koncentracji nerek. Charakterystyczne jest przedłużone wydalanie bladego, bezbarwnego lub wodnistego moczu

  • niecukrowe i cukrzycowe;
  • przewlekła niewydolność nerek.

Intensywnie zabarwiony mocz jest wydalany w przypadku dużej nadnerczowej utraty płynu (podczas gorączki, biegunki). Różowo-czerwony lub czerwono-brązowy kolor ze względu na domieszkę „świeżej” krwi występuje, gdy:

Wydalanie moczu typu „slop mięsny” jest typowe dla pacjentów z ostrym zapaleniem kłębuszków nerkowych. Ciemnoczerwony kolor moczu pojawia się podczas masowej hemolizy erytrocytów. W przypadku żółtaczki mocz nabiera brązowego lub zielonkawo-brązowego koloru („kolor piwa”). Czarny kolor moczu jest charakterystyczny dla Alcaptonurii, czerniaka i czerniaka. Mlecznobiały mocz pojawia się podczas lipidurii.

Przejrzystość

Również bardzo ważne kryterium w diagnozie. Zwykle powinno być przezroczyste. Ta właściwość jest utrzymywana przez pierwsze kilka godzin po zebraniu analizy.

Przyczyny zmętnienia moczu:

  • włączenie czerwonych krwinek do kamicy moczowej, kłębuszkowego zapalenia nerek i zapalenia pęcherza moczowego.
  • Duża liczba białych krwinek w chorobach zapalnych.
  • obecność bakterii.
  • wysoka zawartość białka w moczu.
  • wysoka zawartość komórek nabłonkowych.
  • sól w moczu w dużych ilościach.

Dozwolone jest niewielkie zmętnienie spowodowane komórkami nabłonkowymi i niewielką ilością śluzu. Zazwyczaj mocz ma specyficzny nieprzyjemny zapach. Większość ludzi dobrze go zna. W niektórych chorobach może się również zmienić. W chorobach zakaźnych pęcherza moczowego może występować silny zapach amoniaku, a nawet gnicie. W cukrzycy mocz pachnie jak zgniłe jabłka.

Reakcja moczu (kwasowość, pH)

Zwykła reakcja moczu jest słabo kwaśna, dopuszczalne są wahania pH moczu w zakresie od 4,8 do 7,5.

  • PH wzrasta wraz z niektórymi infekcjami układu moczowego, przewlekłą niewydolnością nerek, przedłużającymi się wymiotami, nadczynnością przytarczyc, hiperkaliemią.
  • Obniżenie pH może wystąpić w przypadku gruźlicy, cukrzycy, odwodnienia, hipokaliemii i gorączki.

Gęstość właściwa

Ten wskaźnik ma zwykle dość szeroki zakres: od 1,012 do 1,025. Ciężar właściwy zależy od ilości substancji rozpuszczonych w moczu: soli, kwasu moczowego, mocznika, kreatyniny.

Wzrost gęstości względnej powyżej 1026 nazywany jest hiperstenurią. Ten warunek jest obserwowany, gdy:

  • rosnący obrzęk;
  • zespół nerczycowy;
  • cukrzyca;
  • toksykoza kobiet w ciąży;
  • wprowadzenie substancji nieprzepuszczających promieniowania.

Spadek HC lub hypostenurii (mniej niż 1018) jest wykrywany, gdy:

  • ostre uszkodzenie kanalików nerkowych;
  • moczówka prosta;
  • przewlekła niewydolność nerek;
  • złośliwy wzrost ciśnienia krwi
  • biorąc jakieś leki moczopędne
  • ciężkie picie

Wartość gęstości właściwej odzwierciedla zdolność ludzkich nerek do koncentracji i rozcieńczania.

Białko

U zdrowej osoby stężenie białka nie powinno przekraczać 0,033 g / litr. Jeśli ten wskaźnik zostanie przekroczony, możemy mówić o zespole nerczycowym, obecności zapalenia i wielu innych patologiach.

Wśród chorób powodujących wzrost stężenia białka w moczu są:

  • przeziębienia,
  • choroby dróg moczowych,
  • choroba nerek.

Choroby zapalne układu moczowo-płciowego:

We wszystkich tych przypadkach stężenie białka wzrasta do 1 g / litr.

Ponadto przyczyną zwiększonego stężenia białka jest hipotermia, intensywny wysiłek fizyczny. Jeśli białko znajduje się w moczu kobiety w ciąży, jest prawdopodobne, że ma nefropatię. Zobacz więcej szczegółów: dlaczego białko wzrasta w moczu.

Glukoza (cukier)

W normalnym stanie glukoza nie powinna być wykrywana, ale jej zawartość w stężeniu nie większym niż 0,8 mmol na litr jest dopuszczalna i nie wskazuje odchyleń.

Rozszyfrowanie testu moczu po łacinie z dużą ilością glukozy może wskazywać:

  • zapalenie trzustki;
  • Zespół Cushinga;
  • ciąża;
  • nadużywanie słodkich pokarmów.

Jednak najczęstszą przyczyną przedawkowania cukru w ​​moczu jest cukrzyca. Aby potwierdzić tę diagnozę, oprócz analizy moczu przepisuje się zwykle morfologię krwi.

Ciała ketonowe

Są to aceton, kwas acetooctowy i kwas hydroksymasłowy. Powodem obecności ciał ketonowych w moczu jest naruszenie procesów metabolicznych w organizmie. Ten stan można zaobserwować w patologiach różnych systemów.

Przyczyny ciał ketonowych w moczu:

  • cukrzyca;
  • zatrucie alkoholem;
  • ostre zapalenie trzustki;
  • po urazach wpływających na ośrodkowy układ nerwowy;
  • wymioty acetemiczne u dzieci;
  • przedłużony post;
  • występowanie w diecie białkowej i tłustej żywności;
  • zwiększony poziom hormonów tarczycy (tyreotoksykoza);
  • Itsenko Cushinga.

Nabłonek

Komórki nabłonkowe zawsze znajdują się w analizie. Dostają się tam, łuszcząc się z błony śluzowej dróg moczowych. W zależności od pochodzenia izoluje się nabłonek przejściowy vtc (pęcherz), płaski (dolny układ moczowy) i nerkowy (nerkowy). Wzrost komórek nabłonkowych w osadach moczowych mówi o chorobach zapalnych i zatruciach solami metali ciężkich. Zobacz więcej szczegółów: dlaczego nabłonek jest podwyższony w moczu.

Cylindry

Cylinder jest białkiem, które koaguluje w świetle kanalików nerkowych i obejmuje dowolną zawartość światła kanalików. W moczu zdrowej osoby można wykrywać pojedyncze cylindry w polu widzenia dziennie. Zwykle w ogólnej analizie moczu nie ma cylindra. Pojawienie się cylindrów (cylindrurii) jest objawem uszkodzenia nerek. Rodzaj cylindrów (szklisty, ziarnisty, pigmentowy, nabłonkowy itp.) Nie ma specjalnej wartości diagnostycznej.

Cylindry (cylindruria) pojawiają się w ogólnej analizie moczu dla: szerokiej gamy chorób nerek; zakaźne zapalenie wątroby; szkarłatna gorączka; toczeń rumieniowaty układowy; zapalenie kości i szpiku. Zobacz więcej szczegółów: dlaczego butle są podnoszone w moczu.

Hemoglobina

Hemoglobina w normalnym moczu jest nieobecna. Pozytywny wynik testu odzwierciedla obecność wolnej hemoglobiny lub mioglobiny w moczu. Wynika to z wewnątrznaczyniowej, wewnątrznerkowej, hemolizy erytrocytów w moczu z uwolnieniem hemoglobiny lub uszkodzenia i martwicy mięśni, której towarzyszy zwiększone stężenie mioglobiny w osoczu.

Obecność mioglobiny w moczu:

  • uszkodzenie mięśni;
  • ciężki wysiłek fizyczny, w tym trening sportowy;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • postępujące miopatie;
  • rabdomioliza

Obecność hemoglobiny w moczu:

  • ciężka niedokrwistość hemolityczna;
  • ciężkie zatrucie, na przykład sulfonamidy, fenol, anilina. trujące grzyby;
  • sepsa;
  • oparzenia.

Trudno jest odróżnić hemoglobinurię od mioglobinurii, czasami mioglobinuria jest mylona z hemoglobinurią.

Bilirubina

Normalnie bilirubina powinna być wydalana w składzie żółci do światła jelita. Jednak w niektórych przypadkach następuje gwałtowny wzrost poziomu bilirubiny we krwi, w tym przypadku funkcja usuwania tej materii organicznej z organizmu częściowo przejmuje nerki.

Przyczyny bilirubiny w moczu:

  • zapalenie wątroby;
  • marskość wątroby;
  • niewydolność wątroby;
  • choroba kamicy żółciowej;
  • choroba von Willebranda;
  • masowe niszczenie czerwonych krwinek (malaria, toksyczna hemoliza, choroba hemolityczna, anemia sierpowata).

Czerwone krwinki

Erytrocyty w analizie moczu zdrowych ludzi powinny być nieobecne. Maksymalne dozwolone pojedyncze czerwone krwinki wykryto w kilku polach widzenia. Pojawienie się w moczu erytrocytów może mieć zarówno charakter patologiczny, jak i fizjologiczny.

Powody fizjologiczne to przyjmowanie pewnych leków, długotrwałe zatrzymanie, długie chodzenie i nadmierne ćwiczenia. Z wyłączeniem przyczyn fizjologicznych, czynniki patologiczne są niepokojącym sygnałem choroby narządów wewnętrznych. Zobacz więcej: co mówią o czerwonych krwinkach w moczu.

Białe krwinki

W moczu zdrowej osoby są zawarte w niewielkiej ilości. Wzrost liczby leukocytów w moczu (leukocyturia) wskazuje na procesy zapalne w nerkach (odmiedniczkowe zapalenie nerek) lub w drogach moczowych (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej).

Możliwa tak zwana sterylna leukocyturia. Jest to obecność leukocytów w moczu przy braku bakteriurii i dyzurii (z zaostrzeniem przewlekłego kłębuszkowego zapalenia nerek, zanieczyszczeniem podczas pobierania moczu, stanem po leczeniu antybiotykami, guzem pęcherza moczowego, gruźlicą nerek, śródmiąższowym zapaleniem nerek przeciwbólowym).

Przyczyny leukocyturii: ostre i przewlekłe kłębuszkowe zapalenie nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek; zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego, kamienie w moczowodzie; cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek; toczeń rumieniowaty układowy. Zobacz więcej: co robią leukocyty w moczu.

Bakterie

Mocz w pęcherzu i nerkach jest zwykle sterylny. W procesie oddawania moczu jest rozprzestrzeniany przez mikroby (do 10 000 w jednym ml), penetrując z cewki moczowej. W przypadku zakażeń układu moczowego liczba bakterii w moczu gwałtownie wzrasta. Zobacz więcej: co oznacza obecność bakterii w moczu.

Grzyby moczu

Grzyby Candida często dostają się do pęcherza z pochwy. Po ich wykryciu przepisywane jest leczenie przeciwgrzybicze.

Śluz

Normalny śluz nie powinien znajdować się w moczu. Jego obecność wskazuje na ostry lub przewlekły proces zapalny układu moczowo-płciowego.

Sole moczu

Pojawienie się w moczu soli (fosfaturii, szczawianu) jest oznaką awitaminozy, zaburzeń metabolicznych, niedokrwistości, występowania w diecie określonej listy produktów spożywczych (na przykład mięsa). Zobacz więcej: co powoduje zwiększenie soli w moczu.

Na koniec chciałbym dodać, że ogólna analiza moczu jest ważnym wskaźnikiem diagnostycznym. Osoba może niezależnie zwrócić uwagę na zmianę moczu i skonsultować się z lekarzem. Nawet zdrowym ludziom zaleca się wykonanie tego testu przynajmniej raz w roku. Należy również pamiętać, że pojedynczy wynik nie jest wskaźnikiem patologii. Bardzo ważne jest, aby zdać testy z dynamiki, aby wyciągnąć ostateczne wnioski na temat obecności choroby.

Dlaczego potrzebujemy wiedzy o gęstości moczu?

Jeśli podczas badania lekarskiego lekarz zauważy, że pacjent ma odwodnienie, lub odwrotnie, tkanki są spuchnięte z powodu nadmiernego gromadzenia się płynu, z pewnością wskaże kierunek, w którym wykona ogólny test moczu. Gęstość moczu jest jednym ze wskaźników tej analizy. Według niego lekarz może ocenić, jak dobrze nerki radzą sobie z pracą, czyli rozcieńczyć mocz płynem.

Cechy nerek

Jednym z głównych zadań, które nerki wykonują w organizmie dorosłych i dzieci, jest filtrowanie krwi. Kiedy płynna tkanka przepływa przez nie, przesiewają i usuwają niepotrzebne elementy moczem. Dziewięćdziesiąt siedem procent moczu to woda. Reszta to azotowe produkty degradacji białek (mocznik, kreatynina, wskaźniki, mocz i kwasy hipurowe itp.), A także sole, w tym siarczany, fosforany, chlorki.

Jeśli praca niektórych narządów i systemów zawiedzie, zaburzona zostaje równowaga między uszkodzonymi elementami. Dlatego badanie gęstości moczu jest szybkim, łatwym i wygodnym sposobem sprawdzenia, czy nerki wiążą się z niektórymi mechanizmami kompensacyjnymi w ich pracy. Dlatego lekarz musi wiedzieć o względnej masie moczu, jeśli zakłada, że ​​pacjent ma następujące problemy:

  • Niewystarczające lub nadmierne nawodnienie.
  • Zaburzenia układu krążenia i mięśnia sercowego.
  • Warunki uderzeniowe.
  • Niewydolność nerek.
  • Choroby zakaźne nerek.
  • Choroby zakaźne cewki moczowej.
  • Hiponatremia - niskie stężenie sodu we krwi.
  • Hipernatremia - wysokie stężenie sodu we krwi.

Upewnij się, że wykonałeś badanie moczu na obecność podejrzanej moczówki prostej. W tej chorobie zawodzi przysadka mózgowa lub podwzgórze, wskutek czego do krwi dostaje się niewystarczająca ilość hormonu wazopresyny, który reguluje funkcjonowanie nerek. Chorobie towarzyszy częste oddawanie moczu, uwalnianie zwiększonej ilości rozcieńczonego moczu i stałe pragnienie.

Jaka jest gęstość moczu?

Test gęstości moczu mierzy zdolność nerek do zwiększania i zmniejszania proporcji moczu. Analiza ta jest integralną częścią analizy moczu, a także analizy moczu według Zimnitsky'ego.

Gęstość moczu dorosłych i dzieci można ocenić na podstawie zawartości lub stężenia różnych substancji rozpuszczonych. W większości przypadków gęstość jest określana za pomocą narzędzia, takiego jak refraktometr. Pozwala na ustalenie gęstości moczu pod skierowanym strumieniem światła. Ta metoda jest o wiele bardziej niezawodna niż metoda float, która mierzy gęstość szybkości, z jaką ciecz wypycha pływak na powierzchnię.

Gęstość moczu wynosi 1005-1030 g / l. Liczby te porównuje się z gęstością wody destylowanej, która wynosi 1000 g / l. Na tej podstawie względna gęstość moczu nigdy nie może być mniejsza niż tysiąc gramów na litr, ponieważ to woda z rozpuszczonymi w niej substancjami zwiększa gęstość.

Gęstość moczu u dzieci zależy od wieku. Nerki małych dzieci nie są jeszcze w stanie silnie skoncentrować moczu, dlatego ich wskaźniki są niższe niż u dorosłych i są to:

  • u noworodków: od 1001 do 1005 g / l;
  • 6 miesięcy: od 1005 do 1015 g / l;
  • do 2 lat: od 1004 do 1006 g / l;
  • od 2 do 5 lat: od 1012 do 1020 g / l;
  • od 5 do 12 lat: od 1011 do 1025 g / l;
  • powyżej 12 lat i dorośli: od 1010 do 1020 g / l.

Podczas karmienia piersią u niemowląt proporcja moczu może wzrosnąć, jeśli matka zjada dużo tłuszczu i pokarmów mięsnych. Odwrotnie, udział moczu u niemowląt zmniejsza się, jeśli kobieta spożywa zwiększoną ilość warzyw i owoców w okresie laktacji.

Wskaźniki ciężaru właściwego moczu u kobiet są mniejsze niż u mężczyzn. Ale podczas ciąży proporcja moczu u kobiet jest bardzo zróżnicowana i wynosi od 1003 do 1035 g / l.

Wahania te zależą od wielu czynników, w których można nawet uwzględnić pogodę i porę roku, a także jaka jest faza ciąży kobiety. W pierwszej połowie ciąży, jeśli kobieta ma zatrucie, wskaźnik gęstości moczu jest znacznie zmniejszony. Ponadto wskaźnik ten będzie poniżej normy, jeśli kobieta w ciąży ma wysoki poziom białka we krwi lub występuje cukrzyca.

Hiper-stenuria i hipostenuria

Norma moczu jest stanem względnym, ponieważ w ciągu dnia w ciele dorosłych i dzieci występują stałe niewielkie wahania gęstości właściwej. Jest to spowodowane normalnymi i naturalnymi naturalnymi procesami fizjologicznymi w organizmie. Jego gęstość zależy w dużej mierze od pożywienia, płynu, który pijesz, pocenia się przez cały dzień.

U dorosłych i dzieci patologiczne przyczyny zwiększonej gęstości moczu (stan zwany hiperstenurią) to:

  • Odwodnienie, które występuje z powodu zbyt małej ilości płynów, wymiotów i biegunki. W takim przypadku nerki podejmują wszelkie możliwe środki w celu przywrócenia krwi do jak największej ilości wody w celu utrzymania prawidłowego krążenia krwi i ciśnienia krwi. Oznacza to, że zmniejszona ilość wody wydalanej przez nerki w celu usunięcia zbędnych substancji zwiększa udział substancji rozpuszczonych w moczu, którego gęstość staje się wtedy wyższa niż normalnie.
  • Innym powodem, dla którego ciężar właściwy moczu jest powyżej normy, jest niewydolność serca. Ponieważ serce nie radzi sobie z obciążeniem i pompuje mniejszą ilość krwi, wymagana ilość krwi nie dostaje się do nerek. Ciało reaguje na to i zawiera mechanizm utrzymania prawidłowego ciśnienia krwi: uaktywnia się układ renina-angiotensyna-aldosteron, który zmusza nerki do zwracania jak największej ilości wody z powrotem do układu krążenia.
  • W cukrzycy ciężar właściwy moczu jest wyższy niż normalnie z powodu zwiększonego wydalania glukozy w moczu.
  • Zespół Parhony (zespół niedostatecznego wydzielania hormonu wazopresyny).

Choroby takie jak cukrzyca, zespół nerczycowy, niewydolność nerek powodują, że udział moczu staje się wyższy niż 1030 g / l. Przyczyną wysokiej gęstości moczu u dorosłych i dzieci może być leczenie antybiotykami, diuretykami, zakaźną chorobą nerek. U kobiet w ciąży gęstość moczu może być zwiększona z powodu zatrucia.

Moczówka prosta, niewydolność nerek, ostra zmiana kanalików nerkowych może być przyczyną, gdy ciężar właściwy moczu jest poniżej 1010 g / l. Przyczyną hipostenurii (niskiej gęstości moczu) może być przyjmowanie leków moczopędnych, nadmierne picie.

Kolor i gęstość moczu

Przybliżona gęstość moczu może być określona niezależnie: według koloru. Zwróć także uwagę na ten wskaźnik podczas analizy. Normalny jest uważany za jasnożółty kolor. Dlatego, jeśli płyn jest prawie przezroczysty (kolor wody), ciemnożółty, czerwony, a zwłaszcza czarny, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia przyczyny. Należy zauważyć, że nawet mocz, który ma normalny kolor, może ukryć poważne odchylenia w stanie zdrowia (są w stanie zidentyfikować tylko specjalne testy).

Takie pojęcia jak kolor i gęstość moczu są ściśle ze sobą powiązane: im ciemniejszy kolor moczu, tym wyższa jest jego gęstość względna. Zwykle mocz powinien zachować wyraźny kolor przez cały czas przechowywania. Nie należy jednak od razu się bać, ponieważ tępy kolor pojawia się, gdy materiał nie jest właściwie zbierany, gdy śluz lub resztki komórkowe dostają się do moczu.

Następujące sytuacje mogą powodować mętny mocz u dorosłych i dzieci:

  • Obecność czerwonych krwinek w moczu, obserwowana w chorobie nerek, kamicy moczowej, raku pęcherza moczowego, zapaleniu gruczołu krokowego.
  • Leukocyty w moczu, będące konsekwencją zapalenia pęcherza moczowego, odmiedniczkowego zapalenia nerek i niektórych innych chorób układu moczowo-płciowego.
  • Zwiększona liczba bakterii w układzie moczowo-płciowym.

Również mętny mocz może być spowodowany dużą liczbą komórek nabłonkowych, których przyczyną mogą być wyżej wymienione choroby. Duża liczba wytrąconych soli - moczanów, szczawianów, fosforanów, jest również powodem, że względna gęstość moczu staje się wyższa niż normalnie i charakteryzuje się mętnym kolorem.

Jak zbierać mocz

Wygoda badania moczu polega na tym, że zbieranie materiału do analizy jest całkowicie bezbolesną procedurą, więc nawet pacjenci, którzy boją się rodzaju krwi, zgadzają się z tym bez żadnych problemów. Niemniej jednak istnieją zasady, których należy przestrzegać, aby uzyskać wiarygodne wyniki.

Pacjent musi znać listę leków i produktów, których należy unikać przed przystąpieniem do analizy. Ta lista musi być dostarczona przez lekarza prowadzącego. Jeśli zostaną przepisane inne badania, takie jak zdjęcia rentgenowskie lub rezonans magnetyczny, należy je anulować co najmniej trzy dni przed pobraniem moczu.

Tydzień przed testem najlepiej trzymać się zrównoważonej diety. Pamiętaj, aby wykluczyć z diety produkty, które mogą zabarwić mocz (jeżyny, buraki, marchew, rabarbar, fasola).

Do analizy należy podać około stu gramów moczu. Jeśli analiza dotyczy gęstości moczu, pożądane jest zebranie pierwszego moczu, ponieważ w tym czasie jest największe stężenie substancji w roztworze. Przed pobraniem materiału należy dobrze umyć narządy płciowe. Jest to konieczne, aby wykluczyć możliwość obecności bakterii w zebranym moczu: mogą zacząć się rozmnażać.

Mocz powinien być dostarczony jak najszybciej poliklinice do badania (powinien być jeszcze ciepły). Zapewni to najbardziej dokładne wyniki. Jeśli tego nie zrobisz, mocz zacznie się rozpadać, co zniekształca wyniki.

Ponadto lekarz może przepisać analizę Zimnitsky'ego, która zapewnia pobieranie moczu przez cały dzień. W tym przypadku zasady zbierania materiałów są nieco inne, a lekarz musi im o nich powiedzieć. Ta metoda określania gęstości moczu jest uważana za najdokładniejszą, ponieważ gęstość moczu podlega codziennym wahaniom, a ta analiza obejmuje pobieranie moczu co trzy godziny.

Jeśli dekodowanie analizy jest negatywne, mocz dla kontroli będzie musiał ponownie przejść. Badanie moczu jest zwykle przepisywane wraz z badaniem krwi. Dlatego lekarz w interpretacji danych uwzględni wyniki pełnej morfologii krwi. Jeśli badania wykażą nieprawidłowości, wymagane będą inne testy w celu ustalenia przyczyny. Następnie, na podstawie wyników uzyskanych danych, lekarz przepisze leczenie.

Jak określa się gęstość moczu i pokazuje ją u dorosłych i dzieci: szybkość i przyczyny odchyleń w określonej masie moczu

Podczas ogólnej analizy moczu lekarze oceniają wydalany płyn na wiele sposobów. Tylko zintegrowane podejście pomaga określić, czy występuje nieprawidłowość w pracy układu moczowego, czy rozwija się proces zapalny, czy tworzenie moczu jest w porządku.

Ważnym elementem diagnozy jest gęstość moczu. Norma i odchylenia pozwalają ustalić, czy nerki działają prawidłowo, czy występują nieprawidłowości w organizmie, w których naturalne kompensatory muszą stosować dodatkowe mechanizmy kompensacyjne. Przydatne informacje są przydatne dla osób różnej płci i wieku, aby zachować zdrowie dróg moczowych.

Co oznacza gęstość moczu

Drugą nazwą ważnego wskaźnika jest proporcja moczu. Gęstość względna moczu wskazuje stężenie substancji rozpuszczonych w płynie.

Im wyższy procent soli, substancji azotowych, cukru, białka, bilirubiny, niektórych typów komórek (bakterii, białych i czerwonych krwinek), tym większa gęstość wydalanej cieczy. Wraz ze spadkiem gęstości odpowiednio maleje.

Proporcja moczu jest mierzona wg / litr. Dla dorosłych istnieją wskaźniki regulacyjne. Gęstość moczu u dzieci jest również wyświetlana w osobnej tabeli w sekcji „Wskaźniki”.

Co jest mierzone

Określenie proporcji moczu jest szybkim i łatwym sposobem na sprawdzenie, jak nerki radzą sobie z filtracją i eliminacją szkodliwych substancji. W przypadku wadliwego działania stosunek wody (w normie - 97%) do składników, które należy usunąć, aby zapobiec zatruciu, jest zakłócany.

Z moczem z ciała:

Czym jest nerka ze skazą solną i jak leczyć tę chorobę? Mamy odpowiedź!

Metody leczenia zapalenia pęcherza moczowego u kobiet z dietą i właściwym odżywianiem są opisane na tej stronie.

Urolog przepisuje dodatkową analizę moczu według Zimnitsky'ego w przypadku podejrzenia rozwoju pewnych patologii:

  • niewydolność nerek;
  • zmniejszenie lub zwiększenie stężenia sodu we krwi;
  • nieprawidłowości w pracy mięśnia sercowego, wyraźny obrzęk, problemy z naczyniami;
  • choroby zakaźne nerek;
  • warunki wstrząsowe;
  • nadmierne lub niewystarczające nawodnienie;
  • rozwój moczówki prostej z porażeniem podwzgórza lub przysadki mózgowej.

Wskaźniki: norma i odchylenia

U dorosłych gęstość moczu zmienia się w zależności od działania różnych czynników, ale wartości nie powinny przekraczać pewnego zakresu. Zauważalne odchylenie potwierdza rozwój procesów patologicznych.

Norma - od 1003 do 1035 g / l, wahania w górę lub w dół wymagają ponownego sprawdzenia moczu, aby Zimnitsky znalazł dokładny obraz stężenia substancji w moczu. Te same wskaźniki służą do oceny pracy nerek u młodzieży.

Przyczyny zwiększonego udziału moczu

Zwiększona gęstość moczu, wyższe stężenie soli, produkty rozpadu, niektóre komórki obserwuje się w następujących przypadkach:

  • naruszenie schematu picia: płyn spożywany mniej niż normalnie dziennie;
  • cukrzyca;
  • zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • wysokie dawki leków, których aktywne składniki pochodzą z moczu: związki moczopędne, antybiotyki;
  • toksykoza podczas ciąży;
  • odwodnienie z biegunką, częste wymioty, aktywne pocenie się.

Prawdopodobne przyczyny niskiej wydajności

Choroby i czynniki prowokujące:

  • nadmierne picie, zwłaszcza przez długi okres;
  • moczówka prosta;
  • przyjmowanie niektórych rodzajów leków moczopędnych;
  • niewydolność nerek.

Leczenie chorób

Korekta względnej gęstości moczu jest możliwa dzięki wyeliminowaniu przyczyny, na tle której pojawiły się odchylenia. Ważne jest, aby wiedzieć, które choroby lub czynniki doprowadziły do ​​zmniejszenia lub zwiększenia stężenia substancji rozpuszczonych i komórek w moczu.

Podczas diagnozy urolog dowiaduje się o czynnikach prowokujących, identyfikuje patologie tła, opracowuje schemat terapii. Wymagane jest indywidualne podejście do pacjenta, z uwzględnieniem stopnia odchylenia od normy.

Czasami wystarczą proste środki, aby wskaźniki stały się ponownie optymalne:

  • zmiana reżimu picia;
  • uzupełnianie ubytku płynu w cieple za pomocą aktywnego sportu;
  • odrzucenie nadmiernego spożycia leku;
  • normalizacja przewodu pokarmowego, aby zapobiec zaburzeniom powodującym odwodnienie.

Dowiedz się o charakterystycznych objawach i metodach leczenia oligurii u dorosłych i dzieci.

Skuteczne leczenie ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek opisano na tej stronie.

Idź do http://vseopochkah.com/lechenie/narodnye/romashka.html i przeczytaj, jak zrobić wywar z rumianku i jak go używać do leczenia chorób nerek i pęcherza moczowego.

W przypadku wykrycia chorób przepisywane są leki w zależności od formy i rodzaju patologii:

  • w procesach zapalnych pęcherza moczowego, nerek i zapalenia cewki moczowej obowiązkowe są antybiotyki niektórych grup, kompozycje poprawiające odpływ płynu;
  • w przypadku niewydolności nerek potrzebny jest kompleks środków, w tym hemosorpcja i hemodializa w celu oczyszczenia krwi z toksyn za pomocą specjalnych urządzeń;
  • w przypadku cukrzycy i cukrzycy wymagana jest pomoc endokrynologa, przyjmowanie pewnych leków w celu skorygowania poziomu insuliny i normalizacja funkcjonowania narządów cierpiących na przewlekłą patologię;
  • Ziołowe leki moczopędne (leki o działaniu moczopędnym) są wskazane w przypadku problemów z usuwaniem moczu. Najlepszą opcją są moczopędne wywary ziołowe, kompozycje bez drażniących substancji syntetycznych: herbata nerkowa, BAureth Monurel, Cyston, Urolesan, Canephron, Fitolysin, herbata Paul-Pala;
  • witaminy wzmacniające związki w celu zwiększenia odporności na infekcje. Wszystkie kompleksy witaminowo-mineralne i suplementy diety są wybierane przez urologa: ważne jest, aby znać nie tylko gęstość moczu, ale także inne wskaźniki analizy moczu, aby znaleźć optymalne lekarstwo.

Gęstość moczu u dzieci

Proporcja moczu zależy od wieku. Tabela zawiera dane dla dzieci od okresu noworodkowego do 12 lat.

Interpretacja wskaźników ogólnej analizy moczu u dorosłych

Nerki są sparowanym organem, który ma drobną strukturę, więc najmniejsza zmiana w normalnym przebiegu jakichkolwiek procesów wewnętrznych prowadzi do zauważalnych odchyleń w działaniu układu moczowego.

WAŻNE, ABY WIEDZIEĆ! Wróżka Nina: „Pieniądze będą zawsze obfite, jeśli zostaną umieszczone pod poduszką.” Czytaj więcej >>

Patologie nerek, dróg moczowych i niektórych innych narządów można znaleźć w ogólnej analizie moczu (w formach medycznych, zredukować do skrótu OAM). Nazywa się to również klinicznym.

1. Dlaczego przepisuje się ten test?

Mocz jest płynem biologicznym, w którym końcowe produkty życiowej aktywności organizmu są uwalniane z ludzkiego ciała.

Jest on konwencjonalnie podzielony na pierwotny (utworzony przez filtrację w kłębuszkach z osocza krwi) i wtórny (powstający podczas reabsorpcji w kanalikach nerkowych wody, niezbędnych metabolitów i innych substancji rozpuszczonych).

Zakłócenie tego systemu pociąga za sobą charakterystyczne zmiany w normalnych wskaźnikach OAM. Tak więc analiza może pokazać:

  1. 1 Odchylenia w metabolizmie;
  2. 2 Objawy zakażenia dróg moczowych;
  3. 3 Skuteczność leczenia i diety;
  4. 4 Dynamika odzyskiwania.

Osoba może skontaktować się z laboratorium w celu przeprowadzenia analizy moczu z własnej inicjatywy, jeśli zauważy dramatyczne zmiany w jego właściwościach fizycznych. Jednak częściej pacjent otrzymuje skierowanie od specjalisty w klinice, a następnie dekoduje uzyskane wyniki.

OAM znajduje się na liście badań podstawowych podczas badań profilaktycznych populacji, badania klinicznego, jest przepisywany przy poszukiwaniu pomocy medycznej u specjalisty, podczas zarządzania ciążą, podczas hospitalizacji iw niektórych innych przypadkach.

Analiza moczu składa się z badania sekwencyjnego:

  1. 1 Cechy fizyczne próbki;
  2. 2 Skład chemiczny;
  3. 3 Badanie mikroskopowe osadu.

2. Przygotowanie pacjenta

Przed przesłaniem materiału do ogólnej analizy (klinicznej) skonsultuj się z lekarzem w sprawie ewentualnego tymczasowego zaprzestania niektórych preparatów farmaceutycznych. Na przykład leki moczopędne przestają pić 48 godzin przed pobraniem próbki.

Kobiety powinny pamiętać, że miesiączka zwykle zniekształca wyniki. W przypadku próbek lepiej wybrać czas przed miesiączką lub dwa dni po zakończeniu wypisu.

Dzień przed spożyciem biomateriałów wyrzucaj produkty o wysokiej zawartości pigmentów, alkoholu, tłustych, wędzonych potraw, uprawiając seks, nadmierny stres fizyczny i psycho-emocjonalny. Wszystko to może zniekształcić wyniki OAM.

Do analizy zbierz poranną porcję moczu, optymalnie środkową część. Przed ogrodzeniem pacjent musi wykonać toaletę zewnętrznych narządów płciowych (kąpiel, prysznic, wilgotne chusteczki).

Po rozpoczęciu oddawania moczu lepiej wypłukać pierwszą porcję do toalety, zebrać środkową część w czystym sterylnym pojemniku (optymalnie w sterylnym, aptecznym pojemniku). Minimalna objętość moczu wymagana do badania wynosi 50 ml. Na kubku aptecznym znajduje się etykieta, do poziomu której pożądane jest napełnienie pojemnika.

U małych dzieci często trudno jest zebrać mocz do analizy. Dlatego podczas zbierania można używać małych sztuczek:

  1. 1 Kup w aptece specjalne miękkie plastikowe pojemniki z lepką krawędzią. Nie wszystkie dzieci lubią tę procedurę, ale dla niektórych jest to dopuszczalne.
  2. 2 Przed ogrodzeniem zabierz dziecko do łazienki i włącz wodę. Dziecko przed rokiem, które może być karmione piersią, może być pijane starsze dziecko. Oddawanie moczu dzieci jest związane z karmieniem, więc zadanie można ułatwić.
  3. 3 Niektóre dzieci piszą kilka razy w odstępach od 10–15 minut. Aby zebrać materiał od takich dzieci, lepiej jest przygotować kilka pojemników, aby umożliwić zbieranie kropelek w różnych naczyniach bez rozmazywania ich podczas manipulowania.
  4. 4 Przed zabiegiem można wykonać delikatny masaż gładzący w dolnej części brzucha, w okolicy pęcherza moczowego.

3. Co nie robić podczas zbierania moczu?

Przy zbieraniu materiału do klinicznej analizy moczu nie zaleca się:

  1. 1 Używaj nieuzdatnionych naczyń, zawartości garnka, pieluchy, pieluchy, plastikowej torby. Analiza ta nazywana jest „brudną”, nie nadaje się do oceny stanu układu moczowego.
  2. 2 Używaj przestarzałych analiz przez ponad 3 godziny lub mocz w lodówce bez specjalnego środka konserwującego.
  3. 3 Zbierz materiał na OAM po wypróżnieniu, podczas miesiączki lub po stosunku.
  4. 4 Zbierz materiał do badań podczas ostrych chorób zapalnych układu rozrodczego, skóry wokół cewki moczowej i pochwy (należy uprzedzić lekarza z wyprzedzeniem). Czyste zbieranie takiej analizy nie zadziała.
  5. 5 Nie należy stosować cewnika moczowego, jeśli nie ma pilnej potrzeby (rak prostaty, gruczolak prostaty, ciężko chory pacjent leżący w łóżku i inne sytuacje przepisywane przez lekarza prowadzącego). Podczas ustawiania cewnika w domu istnieje wysokie ryzyko wtórnego zakażenia.

Poniższa tabela przedstawia główne wskaźniki, ich normy i interpretację. Analiza kliniczna moczu u kobiet jest prawie taka sama jak u mężczyzn, z wyjątkiem niektórych parametrów. Te małe niuanse są odnotowane w tabeli.

4. Właściwości fizyczne

4.1. Liczba

Przy ocenie całkowitej ilości wydalanego moczu należy wziąć pod uwagę możliwe cechy diety każdego pacjenta. U dorosłych, którzy przestrzegają normalnej diety, dzienna diureza mieści się w zakresie od 800 do 1500 ml.

Diureza zależy od ilości wypijanego płynu. Zwykle 60-80% ilości spożywanej dziennie jest eliminowane z organizmu. Normalny stosunek dziennej diurezy do nocy wynosi 3: 1 lub 4: 1.

Stan charakteryzujący się wzrostem wydalania moczu (ponad 2000 ml dziennie) nazywany jest wielomoczem.

Podobne zjawisko obserwuje się w normie:

  1. 1 Z dużą ilością alkoholu w ciągu ostatniego dnia;
  2. 2 W przypadku podniecenia nerwowego lub przepięcia.

Wielomocz może wystąpić z następującymi stanami patologicznymi:

  1. 1 Choroba nerek (przewlekła niewydolność nerek, etap ustąpienia ostrej niewydolności nerek);
  2. 2 Zwolnienie obrzęku, na przykład przeciw diuretykom;
  3. 3 Nie cukier i cukrzyca;
  4. 4 Nefropatie (amyloidoza, szpiczak, sarkoidoza);
  5. 5 Akceptacja niektórych leków.

Stan odwrotny nazywany jest oligurią. W przypadku skąpomoczu mniej niż 500 ml moczu jest wydalane dziennie.

Fizjologicznie może wystąpić przy:

  1. 1 Zmniejszenie spożycia płynów;
  2. 2 Utrata płynu wraz z potem w upale;
  3. 3 Znaczny wysiłek fizyczny.

Odnotowuje się w następujących patologiach:

  1. 1 Dekompensacja pracy serca;
  2. 2 Zatrucie;
  3. 3 Obfita utrata wody przez organizm (na przykład podczas obfitej biegunki, wymiotów);
  4. 4 oparzenia;
  5. 5 Warunki uderzeniowe;
  6. 6 Gorączka dowolnego pochodzenia;
  7. 7 Uszkodzenia nerek w zakaźnej, autoimmunologicznej i toksycznej genezie.

Bezmocz jest stanem, w którym wydalanie moczu całkowicie ustaje. Bezmocz jest typowy dla:

  1. 1 Początkowy etap ostrej niewydolności nerek;
  2. 2 Ostra utrata krwi;
  3. 3 Nieposkromione wymioty;
  4. 4 kamienie w drogach moczowych z obturacją światła;
  5. 5 Choroby onkologiczne połączone z obturacją i kompresją moczowodów.

Nocturia - stan, w którym diureza nocna przeważa głównie w ciągu dnia. Nocturia jest typowa dla:

  1. 1 bez cukru i cukrzyca;
  2. 2 Wiele chorób nerek;
  3. 3 BPH.

4.2. Częstotliwość oddawania moczu

Oprócz dziennej ilości moczu zwracaj uwagę na częstotliwość oddawania moczu. Zazwyczaj proces ten jest wykonywany przez osobę 4-5 razy w ciągu dnia.

Pollakiuria charakteryzuje się częstymi wizytami w toalecie. Obserwuje się to w:

  1. 1 duża ilość zużytego płynu;
  2. 2 Zakażenie układu moczowego.

Olakiuria - przeciwieństwo powyższego. Charakterystyka dla:

  1. 1 Niewielkie spożycie płynu;
  2. 2 Zaburzenia odruchów nerwowych.

Stranguria - bolesne oddawanie moczu.

Dysuria jest zaburzeniem oddawania moczu, które łączy objawy takie jak zmiany objętości moczu, częstotliwości i wyglądu bólu. Zwykle towarzyszy procesom zapalnym w układzie moczowo-płciowym.

4.3. Kolor

Jest to bezpośredni wskaźnik koncentracji. U zdrowej osoby dozwolone są zmiany koloru od słomkowo żółtego do bursztynowego.

Wpływ na kolor moczu mają także specjalne substancje, które są oparte na pigmentach krwi. Ciemnożółty kolor obserwuje się w przypadku, gdy ilość rozpuszczonych w nim substancji barwiących znacznie przekracza normę. Charakterystyka takich stanów:

  1. 1 obrzęk;
  2. 2 Wymioty;
  3. 4 oparzenia;
  4. 4 zastoinowa nerka;
  5. 5 Biegunka.

Jeśli zawartość substancji pigmentowych jest minimalna - cień będzie bardziej blady. Obserwuje się to w:

  1. 1 cukrzyca;
  2. 2 cukrzyca.

Ciemnobrązowy kolor tłumaczy się wzrostem poziomu urobilinogenu. Jest to kryterium diagnostyczne dla niedokrwistości hemolitycznej. Mocz może stać się ciemnobrązowy, gdy przyjmowane są sulfonamidy.

Ciemny, praktyczny czarny kolor może powiedzieć o kilku stanach:

  1. 1 Alcaptonuria (ze względu na kwas homogentyzynowy);
  2. 2 Ostra hemolityczna nerka;
  3. 3 Melanosarcoma (nabiera takiej barwy dzięki obecności melaniny).

Czerwony mocz staje się, jeśli zawiera świeżą krew lub czerwone pigmenty. Jest to możliwe dzięki:

  1. 1 Zawał nerki;
  2. 2 Niewydolność nerek;
  3. 3 Uszkodzenia i obrażenia dróg moczowych;
  4. 4 Przyjmowanie niektórych leków (na przykład ryfampicyny, adriamycyny, fenytoiny).

Rodzaj „mięsa” jest spowodowany obecnością zmienionej krwi, która jest charakterystyczna dla ostrego zapalenia kłębuszków nerkowych.

Zielonkawo-brązowy odcień (w porównaniu z kolorem piwa) przejawia się, gdy bilirubina i urobilinogen znajdują się w moczu. Ta nieprawidłowość często wskazuje na żółtaczkę miąższową.

Jeśli odcień jest raczej zielonkawo-żółty, co może wskazywać na obecność jednej bilirubiny, i jest uważany za objaw żółtaczki obturacyjnej.

4.4. Przejrzystość

Normalnie mocz jest czysty. Jednak w obecności składników patologicznych i zanieczyszczeń (białek, leukocytów, erytrocytów, nabłonka, bakterii, soli) może być mętny, mętny i matowo-mleczny.

Można wstępnie przeprowadzić kilka manipulacji, aby zawęzić zakres możliwych substancji, które tworzą osad, do niektórych soli.

Gdy po podgrzaniu probówka z materiałem testowym ponownie staje się przezroczysta, możemy stwierdzić, że zawierała ona moczany.

Jeśli to samo dzieje się w kontakcie z kwasem octowym, można założyć, że fosforany są obecne w próbce. Jeśli po zmieszaniu z kwasem chlorowodorowym obserwuje się identyczny efekt, w moczu występują szczawiany wapnia.

W celu uzyskania dokładniejszych danych wykonuje się mikroskopię osadu.

4.5. Zapach

Zapach moczu jest zwykle specyficzny, nieostry. Zapach amoniaku może pojawić się w przypadku zanieczyszczenia próbki bakteriami. Zapach owoców (gnijące jabłka) jest uważany za wskaźnik obecności ciał ketonowych.

4.6. Gęstość względna (SG)

Wskaźnik ten jest uważany za bardzo ważny, ponieważ ocenia się go na podstawie funkcji koncentracji nerek, jego zdolności do rozmnażania.

Pomiar odbywa się za pomocą specjalnie zaprojektowanego urządzenia - urometru. W badaniu zwraca się uwagę przede wszystkim na zawartość elektrolitów i mocznika, a nie na substancje o wysokiej masie cząsteczkowej (białka, glukoza itp.).

Zwykle gęstość względną porannego moczu określa się w zakresie od 1,012 do 1,025. W ciągu dnia może się wahać od 1001 do 1040, dlatego jeśli podejrzewa się, że pacjent ma obniżone stężenie nerek, zazwyczaj przepisywany jest test Zimnitsky'ego.

Hyperstenuria jest wskaźnikiem powyżej normy. Jego przyczyną może być:

  1. 1 Toksykoza ciąży;
  2. 2 Obrzęk progresywny;
  3. 3 Zespół nerczycowy;
  4. 4 Cukrzyca;
  5. 5 Stosowanie substancji nieprzepuszczających promieniowania.

Hipostenuria - zmniejszenie ciężaru właściwego. Obserwowane pod następującymi warunkami:

  1. 1 Nadciśnienie złośliwe;
  2. 2 Przewlekła niewydolność nerek;
  3. 3 moczówka prosta;
  4. 4 Porażka kanalików nerkowych.

Izostenuria jest stanem, w którym gęstość moczu równa się gęstości osocza krwi (w granicach 1010-1011).

5. Właściwości chemiczne

To druga grupa wskaźników moczu, opisująca stan zdrowia pacjenta.

5.1. Średnia reakcja (pH)

Normalne pH moczu wynosi od 5-7. Reakcja kwasowa (pH 7) występuje, gdy:

  1. 1 dieta warzywna;
  2. 2 Przewlekła niewydolność nerek;
  3. 3 zasadowica metaboliczna lub gazowa;
  4. 4 Hiperkaliemia;
  5. 5 Aktywne procesy zapalne w układzie moczowym.

5.2. Oznaczanie białka (PRO)

Zazwyczaj białko w moczu nie jest wykrywane lub wykrywana jest nieznaczna ilość. Warunek przekroczenia tego progu nazywa się białkomoczem. Przyjmuje się rozróżnienie kilku rodzajów białkomoczu:

  1. 1 Białkomocz prerenal jest związany z takimi patologicznymi procesami w ludzkim ciele, którym towarzyszy wzrost stężenia białek w osoczu (na przykład szpiczak).
  2. 2 Nerki są następstwem uszkodzenia filtra kłębuszkowego lub upośledzenia czynności kanalików nerkowych. Kryterium diagnostycznym ciężkości procesu patologicznego jest selektywność - im większa liczba dużych cząsteczek białka w moczu wtórnym, tym poważniejsza sytuacja.
  3. 3 Białkomocz postneralny jest manifestacją procesów zapalnych w układzie rozrodczym i otaczających tkankach (zapalenie sromu i pochwy, zapalenie balanitis itp.).
  4. 4 Białkomocz może być także fizjologiczny, na przykład podczas przeładowania emocjonalnego, bycia w zimnie lub słońcu, u dzieci w pozycji stojącej, z długim chodzeniem, bieganiem.

5.3. Oznaczanie glukozy (GLU)

Zwykle tej substancji nie można wykryć w moczu ze względu na niską zawartość. Glukozuria to nazwa stanu, w którym poziom glukozy przekracza 0,8 mmol / l. Dzieje się tak, gdy przekroczony jest tak zwany próg glukozy nerkowej.

Oznacza to, że gdy jego stężenie we krwi przekracza 9,9 mmol / l, swobodnie przechodzi przez barierę i wchodzi do moczu. Istnieją takie rodzaje glikozurii:

  1. 1 pokarmowy (duża ilość pochodzi z jedzenia);
  2. 2 Emocjonalne;
  3. 3 Lek.

Patologiczna glukozuria jest podzielona na nerki (objawiające się różnymi chorobami nerek) i pozanerkową, co uważa się za wynik następujących chorób:

  1. 1 cukrzyca;
  2. 2 Tyreotoksykoza;
  3. 3 Guz chromochłonny;
  4. 4 Ostre zapalenie trzustki i inne choroby trzustki;
  5. 5 Itsenko - choroby Cushinga;
  6. 6 marskość wątroby;
  7. 7 Zatrucie.

5.4. Oznaczanie hemoglobiny (Hb)

Uważa się, że hemoglobina znajduje się w części moczu podczas szybkiego rozpadu (hemolizy) erytrocytów. Taki proces może być zakaźny, immunologiczny lub genetyczny. Najczęściej hemoglobinuria jest wykrywana, gdy:

  1. 1 niedokrwistość hemolityczna;
  2. 2 transfuzja niekompatybilnej krwi;
  3. 3 Urazy wewnętrzne (zespół załamania);
  4. 4 Ciężkie zatrucie;
  5. 5 Bezpośrednie uszkodzenie tkanki nerek.

Hemoglobinuria jest niebezpieczna, ponieważ jest impulsem do rozwoju ostrej niewydolności nerek.

5.5. Oznaczanie ciał stałych ketonowych (KET)

Ketonuria jest specjalnym wskaźnikiem analizy moczu, który odzwierciedla niespójność procesów metabolicznych zachodzących w organizmie. W tym samym czasie wykrywane są następujące substancje: aceton, kwas beta-hydroksymasłowy, kwas acetooctowy. Ketonuria występuje w tle:

  1. 1 cukrzyca;
  2. 2 Dieta głodowa węglowodanowa;
  3. 3 Ciężka toksykoza (zwykle u dzieci);
  4. 4 czerwonka;
  5. 5 Ciężkie podrażnienie ośrodkowego układu nerwowego;
  6. 6 Hiperprodukcja kortykosteroidów.

5.6. Oznaczanie bilirubiny (BIL)

Bilirubinuria jest stanem patologicznym, w którym niezmieniona bilirubina jest wykrywana w moczu. Gdy mechanizmy wykorzystujące bilirubinę zawodzą, nerki biorą część pracy. Bilirubinuria jest typowa dla wielu chorób wątroby:

  1. 1 marskość;
  2. 2 Zapalenie wątroby;
  3. 3 żółtaczka (miąższowa i mechaniczna);
  4. 4 Choroba kamicy żółciowej.

5.7. Definicja jednostek Urobilin (UBG)

Urobilinuria występuje, gdy czynność wątroby jest niewystarczająca. Jednak patologia jelita (gdzie ta substancja jest tworzona) i procesy prowadzące do rozpadu czerwonych krwinek również przyczyniają się do pojawienia się urobilinogenu w moczu.

Wysoka zawartość ciał urobilinogennych w próbce (UBG w postaci analizy) jest wykrywana, gdy:

  1. 1 zapalenie wątroby;
  2. 2 sepsa;
  3. 1 niedokrwistość hemolityczna;
  4. 4 marskość wątroby;
  5. 5 Choroba jelit (zapalenie, niedrożność).

6. Badanie mikroskopowe osadu

Ogromne znaczenie w diagnostyce mikroskopowego badania zorganizowanego i niezorganizowanego osadu moczu. W tym celu asystent laboratoryjny bronił próbki przez około dwie godziny, a następnie odwirował, odsączył ciecz i zbadał kroplę osadu przez mikroskop.

Przy małym powiększeniu zliczane są cylindry w polu widzenia, a przy dużym powiększeniu zliczane są białe krwinki, krwinki czerwone i inne elementy komórkowe.

Zliczanie liczby elementów komórkowych w materiale znacznie ułatwia korzystanie z kamery Goryjewa.

6.1. Czerwone krwinki (BLD)

Zwykle czerwone krwinki w moczu są jednak ograniczone do jednej komórki w polu widzenia u mężczyzn i do trzech u kobiet).

Krwiomocz jest stanem, w którym więcej krwinek czerwonych znajduje się w moczu. Rozróżnij krwiomocz brutto (obecność skrzepów krwi można określić gołym okiem) i mikrohematurię (obecność czerwonych krwinek jest wykrywana tylko za pomocą mikroskopu).

Rysunek 1 - Zmodyfikowane erytrocyty w moczu pod mikroskopem, natywny lek. Źródło Masaryk University (https://is.muni.cz/do/rect/el/estud/lf/js15/mikroskop/web/pages/zajimave-nalezy_en.html)

Ponadto, występuje krwiomocz kłębuszkowy (nerkowy), który objawia się chorobami nerek różnego pochodzenia, leczniczych i toksycznych zmian chorobowych w tkance nerkowej i nie kłębuszkowych, co jest związane ze stanem zapalnym, urazami i chorobami onkologicznymi.

Rysunek 2 - Niezmienione erytrocyty (natywny lek, czerwona strzałka wskazuje na erytrocyt i leukocyt). Źródło Masaryk University

6.2. Leukocyty (LEU)

U zdrowego człowieka leukocyty w moczu reprezentowane są przez niewielką liczbę neutrofili (do trzech), u kobiet jest ich nieco więcej (do sześciu).

Zwiększone białe krwinki w moczu nazywane są leukocyturią. Zawsze wskazuje na takie procesy zapalne w nerkach lub w drogach moczowych, takie jak:

Jeśli wśród wszystkich komórek jest zauważalnie więcej eozynofili, to mówią o alergicznej genezie choroby, jeśli limfocyty są zbliżone do limfocytów.

Rysunek 3 - Leukocyty w moczu pod mikroskopem

6.3. Nabłonek

Normalna mikroskopia może wykryć do 5-6 komórek. Elementy te należy jednak odróżnić od siebie, ponieważ są one odzwierciedleniem różnych objawów klinicznych:

  1. 1 Nabłonek płaskonabłonkowy wchodzi w materiał z zewnętrznych narządów płciowych. Często obserwuje się to w zapaleniu cewki moczowej u mężczyzn, w słabo zebranej próbce u kobiet.
  2. 2 Nabłonek przejściowy - część błony śluzowej dróg moczowych. Występuje w zapaleniu pęcherza moczowego, nowotworach, zapaleniu miednicy.
  3. 3 Nabłonek nerki obecny w dużych ilościach w OAM wskazuje na następujące stany: ostre i przewlekłe uszkodzenie nerek, zatrucie, gorączka, zakażenie.

6.4. Cylindry

Są to elementy białkowe lub komórkowe pochodzące z nabłonka kanalików.

  1. 1 Hyalina (białko) pojawia się, gdy:
    • odwodnienie;
    • nefropatie kobiet w ciąży;
    • gorączka;
    • zatrucie solami metali ciężkich.
  2. 2 Waxy (protein) mówią o:
    • zespół nerczycowy;
    • amyloidoza.
  3. 3 Cylindry komórkowe mogą mówić o problemach o bardzo szerokiej etiologii i są bezpośrednim wskazaniem bardziej szczegółowych analiz.

6.5. Śluz

Zwykle występuje w małych ilościach. Przy wyższej zawartości śluz może wskazywać następujące choroby:

  1. 5 Zapalenie cewki moczowej;
  2. 2 Zapalenie gruczołu krokowego;
  3. 4 zapalenie pęcherza moczowego;
  4. 4 Choroba nerek;
  5. 5 Błędne próbkowanie.